Berlin Eyalet Senatosu tarafından kabul edilen “Güneş Yasası” ile şehirdeki binaların çatılarında güneş enerjisi kurulumu yapılması zorunlu hale geldi.

Berlin Senatosu, 1 Ocak 2023 tarihinde yürürlüğe girecek uygulama ile kullanılabilir alanı 50 metrekarenin üzerinde olan yeni binaların çatılarının güneşten elektrik üretimi için kullanılması zorunlu kılıyor.

Mevcut binalarda ise eğer büyük çaplı yenilemeler yapılacaksa, projelere güneş enerjisi kurulumu dahil edilmesi gerekecek.

Güneş Yasası, kurulumları iki daireli apartmanlarda 3 kW, ikiden fazla daireli apartmanlarda 6 kW, konut dışı binalarda ise 6 kW ile sınırlıyor.

Embed from Getty Images

Basit bir hesaplama ile, 6 kW’lık güneş panelleri günde 20 kW/saat civarında elektrik ürettiğini ve bunun da 2 yatak odalı bir dairenin günlük tüketimine eşit olduğunu söyleyebiliriz.

Yapılacak yatırımların üreteceği elektriği hem alım garantisi veriliyor hem de 15.300 Euro’ya kadar destek sağlanıyor.

Berlin’in halihazırda sadece çatılarından ürettiği 100 MW’lık bir güneş enerjisi üretimi var. Şehrin 530 bin çatısındaki potansiyel ise 4,4 GW civarında, bu da tüm şehrin elektriğinin %25’ine denk geliyor.

Ciddi bir potansiyele sahip projenin güneşli gün sayısı 70 gün olan ve Gi Şehir lakaplı Berlin’de yapılması, akıllara Türkiye’yi de getirmiyor değil.

Örnek olarak 11 milyon binaya sahip İstanbul’da yılda 126 gün güneşli geçmekte. İçinde 2 milyon konut bulunan ve sert kışları ile bilinen Ankara’nın bile güneşli gün sayısı 103 gün civarında.

Buradaki potansiyeli görmemek imkansız.Türkiye’de her ne kadar binalar için yapılacak güneş enerjisi yatırımlarında lisans aranmasa da, geri alım garantisi ve devlet yardımları sistemleri karmaşık ve yeterli değil.

Türkiye yıllarca kirlettiği denizlerinde fosil yakıt arayarak durumu daha da kötüye götürme riskini artırıyor, ama potansiyeli Almanya’nın iki katı olan güneş enerjisini göz ardı ediyor.

Artık doğaya karşı hareket etmenin zamanı geçti, şimdi yüzümüzü güneşe dönme zamanı.

Ankara Büyükşehir Belediyesi (ABB) Başkanı Mansur Yavaş, hizmet süreleri dolmuş belediye otobüslerinin dizel motorlarını, elektrikliler ile değiştirmeyi başardıklarını açıkladı.

Bu yöntem ile belediye sıfır elektrikli otobüs fiyatlarının üçte biri maliyetine filolarını elektriklendirmeye başladı.

DÖNÜŞÜME HAZIR MISINIZ?

AB standartlarında, Türkiye’nin ilk dönüştürülmüş %100 elektrikli otobüsünü üretmenin mutluluğunu yaşıyoruz.

Kullanım ömrü dolmuş dizel otobüsleri, sıfır elektrikli otobüs maliyetinin üçte bir fiyatına dönüştüreceğiz.@ABB_BELKA pic.twitter.com/BAWQeEedlw

— Ankara Büyükşehir (@ankarabbld) February 24, 2021

Yavaş, testlerin Avrupa standartlarında tamamlandığını ve Sanayi Bakanı ile de görüşerek kendisinden elektrikli otobüs için onay beklediklerini açıkladı.

Bu adımdam sonra ise seri üretim için yollar arayacaklarını ve üniversitelerle özel sektörden destek almaya çalışacaklarını ifade edildi.

Tanıtım töreninde konuşma yapan BELKA AŞ Genel Müdürü Dursun Çiçek de otobüslerin bir günden fazla yeterli şarja sahip olduğunu ve bu şarjın 3 saatte tam dolabildiğini belirtti.

Elektriklendirme özellikle ulaşım üzerinden sera gazı salımını azaltmak için geleceğin yöneleceği nokta olacağa benziyor. Yalnız bunun için otobüslerin kullandığı elektriğin de fosil yakıtlardan gelmemesi gerekmekte.

Bu yüzden elektrik kaynaklarının çoğunlukla yenilenebilir enerji santrallerinden gelmesi önemli. Türkiye’de açıkçası tam anlamı ile buna ulaşmış değiliz.

Belki Ankara çözüm olarak İzmir’i örnek alabilir. İzmir elektrikli otobüslerininin şarjlarını, kamu binalarının üzerine kurduğu güneş panelleri ile doldurmakta.

Bu çözüm ile hem yenilenebilir enerji üretimi artırılıp, hem de ulaşımda elektriklendirme sağlanır ve sera gazı salımı ciddi anlamda düşebilir.

Beraber doğayı korumak isteyen Pamela ve Anıl çifti, Hindistan’da bu hayallerini gerçekleştirebilecek bir yer bulmuş.

Erken yaşta evlenen çift, ilaç şirketindeki ve bankadaki işlerinde üst seviyelere çıkmalarına rağmen, çocuklarındaki gibi hep bir orman içinde yaşamak ve burayı koruma altına almak istemiş.

Pamela’nın terfisi bu ikiliyi başka bir eyalete, Pamela’yı sürekli seyahat etmek zorunda olduğu bir işe, Anıl’ı ise restorandan ayrılıp bankacılığa geçmesine yol açmış.

İkili, bu işlerin yarattığı stresi en son çekemedikleri bir günde, ellerindekilerin hepsini satmışlar. Çift, ilk olarak Hawaii’de özel bir doğa koruma alanı oluşturmuşlar.

Burada ormana hiç ellemeyip, belli bir kısmında organik tarım yeteneklerini geliştirmişler. Ürettikleri ürünlerin kendilerine yetenleri alıp, alanını kadın koruma evlerine bağışlamışlar.

Yine de buradaki ada hayatı, ihtiyaçlarının %40’ının binlerce kilometre uzaktaki anakaradan gelmesi anlamına geliyormuş. Giderek büyüyen endüstriyelleşmiş turizm ve özel mülkler, çiftin özel topraklarındaki üzerindeki gözleri de artırmış.

Bu sorunlar giderek büyümüş ve biraz da “kaderin telefonu” anlara bir seçenek sunmuş.

Hindistan’da yaşayan Anıl’ın babası hayatını kaybetmiş ve çift küllerini Ganj nehrine serpiştirmek için çıktıkları yolda, Uttarancal eyaletinin güzelliğine aşık olmuş ve hayallerini artık Hindistan’da devam ettirme kararı almışlar.

Hindistan’ın güneyinde Batu Gat Dağlarında istedikleri gibi bir alan bulduktan sonra, burada SAI (Hayvanları Koruma Girişimi) Sığınağı’nı kurmuşlar.

Bölgedeki çiftçilerin de artık tarımdan daha fazla para kazanamadığından dolayı bu bölgede 1200 dönümlük yani, 300 futbol sahası büyüklüğünde bir alanı koruma altına almışlar.

1991 yılında artık kahve ve kakule tarlaları artık kullanılmayınca, Pamela bu 30 yıl içerisinde ilk yabani otların büyüdüğünü, onunla beraber böceklerin geldiğini söylüyor.

Ağaçların büyümesi ile beraber maymunlar ve filler, onlarla beraber ise Bengal kaplanlarından nesli tükendiğine inanılan bir çakal türü bile bu sığınakta kendine yer bulmuş.

Pamela ve Anıl bu ortak hayallerini beraber gerçekleştirmenin hayatlarındaki en tatmin edici tecrübe olduğunu belirtiyor ve Doğa Ana’ya biraz şans verilirse kendini iyileştireceğini söylüyorlar.

Barcelona karantina döneminde şehre dönen vahşi doğayı kabullenme kararı aldı. 6 haftalık karantina dönemi sonrası zaten şehir kendini yenilemişti.

İnsan elinin değmediği parklarda, “yabani” bitkilerin sayısı patlayınca, hem böceklerin hem de kuşların sayısı da bir o kadar artmıştı.

Öyle ki, bir önceki seneye göre kelebeklerin sayısında %74 oranında bir artış görülmüş, Küçük Mor İmparator gibi şehre uğramayan türler geri gelmişti.

Pek çok şehirde olduğu gibi karantina sonrası bu canlılık sona ermeye mahkum gibiydi ama Barcelona burada farklı bir yol izledi.

Şu anda Barcelona, şehirde toplam 783 bin metrekarelik yeşil açık alan ve 49 bin metrekarelik yeşillendirilmiş sokaklar projesine onay vermiş durumda.

Vahşi bitkilerin park alanlarına katılmasının yanı sıra, bu alanlarda kuşlar ve yarasalar için 200 yuvalama alanı, 40 arı kovanı ve 80 böcek oteli kurulmakta.

Bu projelerin kabul edilmesi, özellikle karantina sonrası doğanın şehre geldiğini gören bireyler için oldukça kolay olmuş. Betonla dolu ve “hijyenik” parklar yerine ekosistemi içinde barındıran parklar şehrin yeni planı olacak.

Doğal yaşamın canlanmasına ek olarak, tek türcü olmayan bir yaklaşımın, daha az su, enerji, katkı maddesi ve para harcadığının da altı çizliyor.

Parklara ek olarak, Barcelona gibi sıkışık bir şehirde uzmanlar, yerdeki asfaltlar sökülemezse, çatıdakı betonlaşmanın da değiştirilebileceğini belirtiyor.

Bazı bağımsız projelerde polinatörlere dost ve kuraklığa dayanıklı bitkiler ile yağmur suyunu toplamaya yönelik projeler şehrin atacağı adımlara ilham veriyor.

Uzmanlar, karantinada değişen şehrin çehresini beğendiklerini ve artık buradan geriye dönüş olmayacağını söylüyor.

Kaynak: The Guardian

Giderek toprağı ele geçiren Sahra Çölü’ne karşı, 11 Sahraaltı ekilebilir alanlarını korumak adına ağaçların gücünden faydalanıyor.

8 bin kilometre uzunluğunda ve 15 kilometre genişliğindeki “Büyük Yeşil Duvar”, tarıma elverişli arazilerde çölleşmeyi durdurmayı hedefliyor.

Çölleşme, Sahra Çölü’nün güney bölgesinin %40’ını etkiliyor ve yaklaşık 500 milyon kişinin zorlaşan şartlar ve yaşamı tehdit eden koşullar altında yaşamasına sebebiyet veriyor.

2005 yılında Afrika Birliği tarafından canlandırılan projeye, Dünya Bankası ve Birleşmiş Devletler de destek veriyor.

Hatta Birleşmiş Milletler Çölleşme ile Mücadele Sözleşmesi’nden yapılan açıklamada, Paris’te düzenlenen iklim konulu Tek Gezegen Zirvesi kapsamında, Büyük Yeşil Duvar Girişimi için aralarında Dünya Bankası ve Afrika Kalkınma Bankasının (BAD) da bulunduğu bağışçılardan 14 milyar 263 milyon dolar yeni kaynak ayrıldığı duyuruldu.

Girişim sayesinde Senegal’de halihazırda 12 milyon ağaç dikildi, Etiyopya’da 15 milyon hektar arazinin tahsisi tamamlandı ve öngörülen hedeflerin %18’i tamamlanmış oldu.

2030’a kadar 100 milyon hektar toprağın yeşillendirilmesi, 10 milyon iş gücünün oluşturulması ve 250 milyon ton karbon emisyonunu da engellenmesi hedefleniyor.

Şimdiye kadar ise bölgede coğrafi bir değişiklik gözle görülmekte. Tarım alanları yeniden canlanmakta ve ekonomide önemi artmakta.

Yüzyıllar boyunca başka ülkeler tarafından sömürülmüş bu kıtanın yeniden canlanması oldukça önemli. Zira Afrika iklim krizinden en fazla etkilenecek alanlardan biri.

Reklam

Kadıköy Belediyesi, 21-29 Kasım Avrupa Atık Azaltım Haftası kapsamında tek kullanımlık kahve bardaklarının kullanımlarını azaltmak amacıyla “Az Atık Çok Kahve” kampanyası başlattı.

Pandemiye karşı alınan önlemlerde, kafelerin paket servise geçtiği bu dönemde, böyle bir kampanyanın harekete geçmesi gerçekten güzel bir haber.

View this post on Instagram

A post shared by Çevreci Geek (@cevrecigeek)

“Görünmez Atık” temasına vurgu yapmak amacıyla düzenlenen kampanya, şimdilik Kadıköy Yeldeğirmeni’nde bulunan Karakolhane Caddesinde başladı.

Restoran arama ve keşif rehberi Zomato işbirliği ile düzenlenen kampanyadan yararlanmak isteyenler, kampanyaya katılan kafelere kendi termosu ve kupası ile giderek kahvelerini yüzde 20 indirimli alabilecek.

Kadıköy’de kampanyaya katılmak isteyen kafeler Kadıköy Belediyesi Çevre Koruma ve Kontrol Müdürlüğü’ne başvurabilirler.

“Az Atık Çok Kahve” projesi ile plastikle kaplı tek kullanımlık bardakların geri dönüşmediği ve sağlık açısından verdiği zararlar vurgulanıyor.

Yeldeğirmeni Karakolhane Caddesinde pilot proje olarak başlayan çalışmanın hedefleri arasında yerel kahve dükkânlarının desteklenmesi de yer alıyor.

Öte yandan kahve dükkânlarında biriken kahve posası da toplanarak kompostlaştırılacak.

View this post on Instagram

A post shared by Kadıköy Belediyesi (@kadikoybelediye)

“Az Atık Çok Kahve” projesi sivil inisiyatif olarak Kadıköy’de bazı kafelerin dahil olduğu “Kahvem Termosta” hareketini de destekliyor.

Yani Kadıköy’de termosu ile gelenlere indirim yapan kafelerin sayısı hızla artıyor.

O yüzden siz de kahvenizi alırken, termosunuzla gidin, hem indirimi kapın, hem de doğayı kollayın.

İsveçli gıda üreticisi Felix, yeni açtığı mağazasında ürünlerinin fiyatını karbon ayak izine göre hesaplayacak.

Müşteri seçimlerine dikkat çekmek amacı ile açılan İklim Mağazası, alınan ürünlerin doğaya olan etkisini baz alarak ürünlerini fiyatlandıracak; yani ürünlerin karbon ayak izi bir nevi para birimine dönüşecek.

İklim Mağazasında her müşterinin 18,9 kg karbon bütçesi olacak ve müşterilerin buna göre seçim yapması istenecek. Örnek olarak bir elma 0,2 kg karbon olarak hesaplanmış.

Gıda ürünlerini düşündüğümüz zaman mağazada özellikle et ürünlerinin oldukça pahalı olması büyük bir olasılık. Zira et üretiminin çevreye verdiği zarar gerçekten büyük boyutlarda.

Bununla beraber benim de 3 yıl kadar yaşadığım İsveç’te tropikal meyve tüketimi de oldukça moda. Genellikle Güney Asya’da taşınan bu meyvelerin de karbon ayak izi düşündüğümüzden büyük.

Gıda üretimi iklim değişikliği ve küresel ısınmaya yol açan sera gazlarının dörtte birinden sorumlu. Felix bu mağazası ile müşterilerinin aktif olarak seçimlerini düşünmesini hedeflemiş.

Marka müşterilerin haftalık bütçelerini dengede tutmaya çalışmasının oldukça bilgilendirici olacağını belirtiyor.

Bu bilgiler ile Felix, ileride kendi mağazası haricinde satılan ürünlerinin üzerlerine de karbon bütçelerini yazmayı planlıyor.

Felix aynı zamanda karbon bütçesi düşün alternatif ürün üretimini de yine bu mağazadan aldığı bilgiler ile planlayacak.

Oldukça değişik bir konsepte sahip bu küçük mağaza belki daha büyük bir değişime yol açar, ne dersiniz?

Özellikle yaz sıcaklarında tek başına kalan çiçekleriniz ve bitkileriniz varsa onların canlı kalması için denenmedik yöntem kalmıyor; anahtarlar birilerine bırakılıyor, şişeler toprağa ters gömülüyor…

Ama maalesef bu çözümler bazen yetersiz de kalabiliyor. İşte bu çözümleri deneyip, gözü arkada kalanlara Londra’da özel bir otel açıldı.

Patch isimli online bitki platformu, ışıklarına, ne zaman su verileceğine ve toprak sağlığına sürekli dikkat eden uzmanları ile Patch Plant Oteli isimli otelini açtığını duyurdu.

Otel bitkilerinize o kadar detaylı bir şekilde bakıyor ki, otelde kalan “müşteriler” bazen evlerine daha sağlıklı bir şekilde dönüyor.

100 odası bulunan bu oteli daha detaylı incelemek için buraya tıklayabilirsiniz.

Reklam

Ziyaretçiler isterlerse, müzeye destek amacı ile konkav çatıda bulunan bisikletleri sürme şansı yakalayacak. Böylelikle müze karbon nötr kalma hedefini tutturmada bir pedal daha ileri gitmiş olacak.

Bu haber ilk olarak @cevrecigeek Instagram hesabımda paylaşıldı. En güncel haberler için Instagram hesabımı takip etmeyi unutmayın.

Prefabrik çapraz laminant kereste kullanılarak inşa edilen müze, üniversiteler şehri olarak anılan Lund’un en iler düzeyde sürdürülebilir adımlar ile bu pozisyonu elinde tutmasını planlıyor.

Müzede en son ve çığır açacak bilimsel gelişmeler hem çocukların hem de büyüklerin anlayacağı kolay bir dille sunularak bilimsel kültürün daha fazla insana ulaşması en büyük hedeflerden biri.

İki katlı ve toplam 3500 metrekarelik müze; sergi alanları, çalışma odaları, galeriler, restoranlar, ofisler ve konferans salonları ile bu hedefe yönelik çalışmalar yapacak.

Reklam

1600 metrekarelik çatıda ise müzenin elektrik ihtiyacını karşılayacak güneş panelleri ve “enerji” bisikletleri bulunacak.

Müzenin ana avlusunda ise, havadaki karbondioksiti tutacak ve müzenin havasını temizleyecek ağaçlar ve su kanalları ile tasarlanmış doğal bir alan bulunacak.

Kaynak: Inhabitat

Genellikle çöp depolama alanlarında toplanan ya da lavabolardan suya karışan bu “atık” aslında bazılarının gözünde oldukça değerli bir kaynak.

Helsinki’de yaşayan spor ayakkabı tutkunu iki arkadaş da bu kaynaktan şaşırtıcı bir ürün geliştirmeyi başarmış.

Son Chu ve Jesse Tran spor ayakkabı tutkunu olduklarını saklamamakla beraber, bu tüketimlerinin çevreye olan etkilerinden de endişe duyuyorlardı.

Sürdürülebilir bir şekilde üretilmiş, stillerine ve bütçelerine uygun bir alternatif bulamayan ikili, en sonunda bu alternatifi kendileri üretmeye karar kılmışlar.

400 gr telve ile 6 adet plastik şişe

Rens adı altında kurdukları şirket, atık kahve (telve) ile geri dönüştürülmüş plastiği karıştırarak, ayakkabı için kullanılabilecek hem hafif hem de sağlam bir materyal üretiyor.

Bir ayakkabı için kullanılan materyaller içerisinde normalde çöpe gidecek 300 ile 450 gr. arasında kahve atığı ile 6 adet plastik şişe bulunduruyor.

Atık kahve sayesinde kötü kokuların önüne geçen ayakkabı aynı zamanda özel yapısı ile terin de önüne geçiyor.

Buna ek olarak, ayakkabılar bu materyaller sayesinde tamamı ile vegan sertifikası alabilecek düzeyde.

Şirket şimdiden 57 ülkede müşterilerini bulmuş durumda. Bu yüzden üretimi artırmayı hedefleyen Rens, bir de Kickstarter projesi başlatmış.

Reklam

Tran bu proje ile beraber üretimi vatandaşları oldukları Vietnam’a taşımak istiyorlar. Finlandiya’ya çalışmak için geldiklerini söyleyen ikili yatırımlarını ülkelerine yapmakta kararlı.

Tekstil sektörünün ekolojik ayak izi büyümekte

Tekstil sektöründe Rens gibi şirketler çoğalmakta. Son dönemde, Hugo Boss, ananas yapraklarından ayakkabı, H&M ise yosundan terlik ürettiği planlarını duyurdu.

Zira tekstil sektörü hem kullandığı kaynakların , hem de çöpe giden giysilerin artması ile giderek artan bir karbon ayakizine sahip.

Sürdürülebilir Tekstil için çalışan Common Objective tarafından yapılan bir araştırma, atılmış giysilerin %57’si çöpe gittiğini, giysilerin üretiminde kullanılan kaynakların ise %35’inin daha ürün bile üretilmeden bozulduğunu açıklıyor.

Bu yüzden, alternatif kaynakların ve hatta kendisi atık olacak ürünlerin yeniden kullanılması sektörün atık seviyelerini aşağı çekmekte oldukça etkili.

Kaynak: weforum

Bu otobüs durakları, harika görünmesinin yanında aynı zamanda, toz ve yağmur tutucu ile sıcaklığı düşürücü özelliğe sahip.

Özellikle bal arıları ile eşek arılarını destekleyici minik bir biyoçeşitlilik sunan bu tavanlarda sarı dam koruğu bitkisi bolca kullanılmış.

Reklam

Sadece duraklar değil, Utrecht’in otobüsleri de dizel otobüslerden elektrik otobüslerine geçiş yaparak daha çevre dostu oluyor.

Elektriğinin çoğu rüzgar enerjisinden gelen şehir, aynı zamanda en verimli şekilde sürüş yapan şoförleri ödüllendiriyor.

Geçtiğimiz hafta onaylanarak yürürlüğe giren yasaya göre öğrencilerin mezun olması için artık sadece derslerinde başarılı olmaları değil, aynı zamanda ormanlarını kaybetmiş bölgelerde 10 adet ağaç dikmesi de gerekli.

Bu yasa ile hem nesiller arası sorumluluğun, hem de doğayı koruma değerlerinin güçlendirilmesi hedefleniyor.

Yasayı teklife sunan vekiller, çocukların sağlıklı bir doğaya hakkı olduğunun altını çiziyor ama bunu gerçeğe dönüştürmek için çocukların da katkı sağlayabileceğini belirtiyor.

Yasanın onaylanmasından sonra ilkokuldan üniversiteye geçen öğrencilerin en az 525 milyon ağacı doğaya başarılı bir şekilde kazandıracağı tahmin ediliyor.

Kaynak: Bored Panda

Reklam

Genelde çöp olarak görülen bu atıklar, Ottan Studio’nun kurucusu ve ürün tasarımcısı Ayşe Yılmaz ve ekibi ile, kahve masalarına, aydınlatma elemanlarına ve hatta kahve altlıklarına dönüşüyor.

Sürdürülebilir ve doğa dostu tasarım için ilham veren bu yenilikçi yöntemleri daha iyi anlamak için Ayşe ile Ottan Studio’da buluştuk.

Gerçekten çok ilginç bir iş ile uğraşıyorsun, yani Türkiye’yi geçiyorum dünyada bile sayılı birkaç kişinin arasındasın sanırım. Bu fikir nasıl oluştu peki?

Evet, gerçekten de iki elin parmaklarını geçmiyor. Benim için aslında her şey, evdeki meyve kabuklarını atmaya kıyamayıp bir şekilde değerlendirme arayışıma dayanıyor.

Özellikle mandalina kabuklarını çok seviyorum. İçlerinden ışık süzüldüğünde olağanüstü renk ve dokusunu görebiliyorsunuz. Kokusu da beni büyülüyor ama o ayrı bir konu. Yani, bu malzemeler mandalina kabuklarıyla oynadığım oyunlardan ortaya çıktı diyebiliriz.

Ottan’ın oluşumuna start veren ilk malzeme de cips kabına döktüğüm mandalina kabuklarından yapılmış bir kompozit. Çıkan sonuç aşırı hoşuma gidince hemen kocaman bir tabak meyve hazırladım ve her birinin kabuklarından rengarenk malzemeler üretmeye başladım.

Einstein’ın bir sözü var “Oyun araştırma yöntemlerinin en etkilisidir.” Malzemeler, renkler ve formlar kendimi bildim bileli benim oyuncaklarım oldu. Sanırım bu oynamaktan hiç sıkılmadığım ve sıkılmayacağım bir oyun.

Dekorasyon ve mobilya ürünlerin de bu oyunun bir sonraki seviyesi herhalde?

Tasarımcı olduğum için genelde aklıma ilk gelen soru bu elimdekini nasıl ürünleştirebilirim oluyor zaten. Ancak malzeme potansiyeline bakarak, kendini göstereceği, en iyi şekilde uyum sağlayacağı sektörlerin mobilya, dekorasyon ve aydınlatma sektörleri olduğunu düşündüm.

Ürünlerimde sadece kullanılan malzeme ile değil, üretim aşamasından başlayarak kullanım ömrünü tamamladığı zamanı ve sonrasını da kurgulayarak fark yaratmaya çalışıyorum. Aslında Ottan Studio sıfır atık konusunda farkındalık oluşturmayı amaçlayan bir sosyal girişim.

Mobilyaları düşününce akla genelde ahşap gibi doğal malzemeler geliyor ama, bu sektörün de sürdürülebilirliği tartışılır durumda…

Mobilya sektöründe bildiğiniz gibi ahşap ürünler vazgeçilmez olmuş durumda ancak bu tutkumuzun yerine daha iyi alternatifler koymak gerekiyor.

Çünkü doğal ormanlarımızın sadece %30’u kaldı ve her dakika Amazonlarda ortalama 2000 ağaç kesmeye devam ediyoruz. Bu ormansızlaştırmanın 5 büyük nedeninden biri de mobilya sektörü, bu durum bana çok da sürdürülebilir bir dünya imajı vermiyor.

Ahşap hiçbir zaman hayatımızdan tamamen kaybolmayacak bir malzeme ancak unutmamalıyız ki bir ağaç ortalama 70 senede yetişiyor ancak yapraklar her sene!

Binlerce yıllık geleneğimizi sürdürerek ahşap mobilyalar üretiyor olmak çok güzel, ancak bunlara çağdaş ve yeşil alternatifler getirmenin zamanı geldi.

Ottan Studio çimenlerin, yaprakların ve aklınıza gelen, işlevlendiremediğimiz diğer tüm yeşil şeylerin mükemmel birer hammadde kaynağı olduğunun farkında ve bunlar doğaya karışmadan hayatımızda yer edinmeleri için bir şans daha tanıyor.

Ürünlerin tasarımlarında da yine bu bakış açısını mı kullanıyorsun?

Öncelikle ürünlerin beşikten beşiğe yaşam döngüsünü kurgulayarak mümkün olduğunca doğaya ve insana saygılı olmasına dikkat ediyorum.

Olabildiğince minimal, fonksiyonel ve zamansız tasarımlarla insan hayatını kolaylaştırmak ve bunu yaparken de ürünlerin karbon ayak izini düşürmek adına çalışıyorum. Ayrıca ideal dünyada tasarlanan ürünler gerektiğinde birden fazla fonksiyonu karşılayabilmeli.

Örneğin, bir ürünü bir kişi diş fırçalık, başka bir kişi kalemlik, bir başkası bir vazo olarak kullanmak için satın alabilir. Bu da dikkat ettiğim noktalardan biri.

Ayrıca her malzemenin bir tarzı, bir kişiliği oluyor. OTTAN’da bu kişilikler çok çeşitli çünkü kullandığımız her bitkinin bambaşka bir ruhu var. Bu sebeple bunu bir miktar ön planda tutup diğer öğeleri destekleyici olarak kullanmaya çalışıyorum. Hepsinden öte insanların aşık olacağı, insanları gülümsetecek parçalar yapmak istiyorum.

Peki bu ürünlere insanların tepkisi nasıl oluyor?

Açıkçası başlangıç aşaması inanılmaz zordu. Kimse ne yapmaya çalıştığımı anlamıyor ve bana inanmıyordu. ‘Çöpçü Kız’ olarak anılıyordum.

Durum böyle iken kendi kendime motivasyon toplayıp her gün azimle çalışmak, düştüğüm zaman yine kendi elimden tutup çekmeyi başarabilmek oldukça zorlayıcıydı.

O günler beni yıldırmadıysa başka hiçbir şeyin kolay kolay yıldırabileceğini sanmıyorum.

Şu anda ise yanımda destek olan pek çok insan ve müthiş bir ekibim var. İnsanlar projeyi anlatınca çok etkileniyor ve konuşulan konu kapanıp OTTAN konuşulmaya başlıyor.

Her gün sosyal medya hesapları üzerinden bizimle çalışmak isteyen kişilerden mesajlar alıyorum. İnsanların karşılıksız destek verip bir şekilde katkıda bulunmak, projenin bir parçası olmak istemesi çok gurur verici.

Böyle bir şey yarattığımı görmek beni inanılmaz mutlu ediyor. Aslında yaptığımın o kadar da zor bir şey olduğunu düşünmüyorum. Sadece farklı bir açıdan bakıp ‘farkında’ olmamız gerekiyor.

Sürdürülebilirlik veya geri dönüşüm denildiğinde herkesin aklına doğaya hem üretiminde, hem kullanımında, hem geri dönüşümünde zarar veren plastik ürünler geliyor.

Bu alanlarda da çok güzel çalışmalar yapılıyor, fakat organik atıkların ileri dönüşümü ile ilgili çalışan kişi sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Bence düşünce şeklimizi malzemeye ve ürünlere olan yaklaşımımızı değiştirmek gerekiyor.

Zaten benim esas amacım da bu farkındalığı yaratmak, bakış açısını değiştirip insanların bir çoğunun atık olarak gördüğü doğal malzemelerin ürüne dönüşebileceğini göstermek ve doğanın potansiyelini fark edip gelecek nesiller için sistemlerimizi daha bilinçli inşa etmek.

Bir çok insanın sadece büyük markalara para kazandıran bir meslek grubu olarak gördüğü tasarımcıların sürdürülebilir bir yaşama pozitif katkısını ve gücünü göstermek istiyorum.

Ottan Studio’nun gelecek planları da böyle şekil alacak gibi duruyor…

Yakın gelecekte yeni bir koleksiyon çıkarmayı hedefliyoruz. Bu koleksiyon malzemenin bütün potansiyellerini, ve aynı zamanda ışık geçirgenliği, dayanıklılığı, renk çeşitliliği gibi özelliklerini göstereceğimiz bir koleksiyon olacak.

Yaklaşık 3 senedir bu malzeme ile çalışıyorum, ve bu süreçte sınırlarını fazlasıyla zorlayarak onu oldukça iyi tanıdım. Ancak farkettiğim bir şey var ki arada bir atölyeden çıkıp insanlarla da malzemenin evrim sürecini paylaşmam gerekiyormuş.

Ben mükemmel bir yüzey, homojen bir doku, endüstriyel standartlarda sonuçlar almak için uğraşırken en çok beğenilen ürünlerin daha doğal ve belki hatalı dediklerim olduğunu farkettim. Bu sebeple yeni koleksiyonda “doğal istem” kavramını işleyeceğim.

Bozulma, taşma, dökülme, kırılma, eskime gibi başlıklar altında çok daha ham ürünler kurgulamayı düşünüyorum. Böylece insanlar da endüstriyel boyuta geçmeden bu evrilme sürecini gözlemleyebilecekler.

Şu an malzemenin Ar-Ge’si ve seri üretime geçmek için çalışmalarımız devam ediyor. Hedefimiz dünya çapında bir marka olarak, tonlarca kaynağı ileri dönüştürmek ve daha da önemlisi insanlara bu konu ile ilgili bilinç kazandırmak.

Beni atölyene davet ettiğin ve fikirlerini paylaştığın için çok teşekkürler. Gerçekten benim de severek takip ettiğim ve ilham aldığım bir proje bu.

Ben teşekkür ederim.

Ottan Studio’yu takip etmek için :

Instagram adresi: @ottanstudio

Websitesi: www.ottanstudio.com

Güney Kore’de bulunan Incheon Üniversitesi ve Greenpeace’in Doğu Asya departmanın beraber gerçekleştirdiği araştırma; 21 ülkeden 39 markayı incelemiş ama sadece 3 markada mikroplastiğe rastlamamış.

Su kaynaklarına atılan plastik çöpler zamanla bozunmaya uğradığından deniz ve göl tuzlarında mikroplastik bulmak çok da şaşırtıcı değil aslında. Zira bu tuzlar deniz ve göl sularını kaynatarak üretiliyor.

En fazla mikroplastik Asya ülkelerinde

Araştırmanın kaynakları Avustralya, Belarus, Brezilya, Bulgaristan, Çin, Hırvatistan, Fransa, Almanya, Macaristan, Hindistan, Endonezya, İtalya, Kore, Pakistan, Filipinler, Senegal, Tayvan, Tayland, İngiltere, ABD ve Vietnam’dan gelmekte.

Bu kaynakların 28’i deniz tuzu, dokuzu kaya tuzu ve ikisi deniz tuzu olarak kategorize edilmiş. Sadece Tayvan’dan gelen rafine deniz tuzu, Çin’nden gelen rafine kaya tuzu ve Fransa’dan gelen rafine deniz tuzunda mikroplastiğe rastlanmamış.

Asya ülkelerinden gelen tuzlarda ise en fazla mikroplastik oranlarına rastlanılmış. En kirli 10 kaynaktan 9’u bu ülkelerden gelmekte. Uzmanlar bu durumu bu ülkelerde denize atılan yüksek plastik atık oranına bağlamakta.

Türkiye’de de durum çok farklı değil

Araştırma da Türkiye ile ilgili bir veri yok. Bununla beraber araştırmanın kaynakları arasında Çukurova Üniversitesi’nden Arş.Gör.Dr. Sedat Gündoğdu’nun aynı konudaki çalışması yer almakta.

Türkiye pazarından 16 markayı inceleyen Gündoğdu’nun araştırması; kilogram başına; deniz tuzunda 16 ile 84 parça, göl tuzunda 8 ile 102 parça, kaya tuzunda ise 9 ile 16 parça mikroplastik bulunduğunu gösteriyor.

Bu bulgular Incheon Üniversitesi ve Greenpeace’in Doğu Asya’nın gerçekleştirdiği araştırmanın verileri ile karşılaştırıldığında daha az olsa da yine de bir risk oluşturacak derecede fazlalar.

Yılda 2 bin parça mikroplastik sadece tuzdan yutuluyor

Araştırma bir yetişkinin yılda ortalama 2 bin mikroplastik yuttuğunu öne sürüyor. Gündoğdu’nun araştırmasına göre ise Türkler için bu rakam yılda 172 ile 309 parça arasında.

Bununla beraber mikroplastik ile ilgili araştırmalar göz önüne alınınca, bu rakamlar bireyler tarafından yutulan mikroplastiklerin yalnızca küçük bir oranı.

Bireyler, musluk suları, deniz ürünleri ve hem dışarıdaki hem de içerideki havadan yaklaşık 32 bin parça mikroplastiği her yıl yutmakta. Havadan gelen mikroplastikler ise %80 oranında en büyük mikroplastik kaynağı.

Yutulan mikroplastiklerin sağlımıza etkisi hakkında yeterli araştırma yok

Her ne kadar araştırmalar mikroplastiklerin kaynaklarını ortaya çıkarsa da, sağlığımıza etkileri hakkında yeterli araştırmanın olduğunu söylemek mümkün değil.

Denek hayvanlar üzerinden yapılan testler, mikroplastiklerin karaciğer, böbrek ve bağırsaklarda biriktiğini gösteriyor. Bu durum karaciğerde oksidatif strese ve beyin için zararlı toksin moleküllerinde artışa yol açmış.

İnsanlar üzerinde yapılan bazı araştırmalar ise akciğerde bulunan mikroplastiklerin inflamasyona yol açıcı kimyasalar oluşturduğunu öne sürüyor ama bu test oldukça sınırlı bir şekilde yapılmış.

Kronik inflamasyon ise diyabet, Alzheimer, kalp ve damar, kanser ve birçok hastalığın kökeninde yer almakta.

Kaynak: Quartz, Healthline

Yunanistan’ın Siros adasında God’s Little People Cat Rescue isimli bir kedi barınağı, Facebook üzerinden paylaştığı ilan ile 55 kedi için bakıcı aradığını duyurdu.

İlanda yer alan bilgilere göre, 55 sevimli kedinin bakımı için Avro üzerinden alınacak maaşın yanı sıra, barınak ayrıca geniş bahçeli deniz manzaralı müstakil bir ev veriyor ve evin tüm harcamalarını da karşılıyor.

Yalnız hemen başvuralım diye koşmayın, haklı olarak başvuranlara oldukça seçici yaklaşılıyor. Veteriner olması tercih edilen adayların, daha önce kedi sahibi olmuş, onlarla iyi geçinen 45 yaş üstünde olması da diğer kriterler.

Euro’nun 8 ₺’yi gördüğü bu günlerde, bu neredeyse herkesin hayal ettiğim iş diyeceği bir ilan sanki.