İngiltere’de bugün devreye giren yasa, artık plastik pipetler ve karıştırıcılar ile pamuklu kulak temizleme çubuğunun satışına yasak getirdi.

Aslında Nisan ayında devreye girecek yasa, koronavirüs salgını döneminde ciddi darbe gören tüketim ağına zarar vermemesi amacı ile bugüne ertelenmişti.

Ama 1 Ekim itibari ile, artık işletmelerin sadece tıbbi nedenler ile bu ürünleri satmasına izin veriliyor.

İngiltere daha önce de plastik poşetlere getirdiği 5 penilik ücret ile plastik poşet kullanımını %95 oranında azalttığını açıklamıştı.

Buna ek olarak mikroboncuk içeren kozmetik ve temizlik ürününe de yasak getirilmişti.

Bu yasa ile her yıl 5 milyon plastik pipet, 316 milyon plastik karıştırıcı ve 1,8 milyar kulak temizleyicinin önünü kesmeyi planlıyor.

Araştırmalar geri dönüş(türül)meyen bu plastiklerin su kaynaklarına karıştığını gösteriyordu.

Doğada çözülemeyen sadece mikroplastiklere dönüşen bu ürünler, gıda döngüsüne katılıp insanlar dahil tüm canlıların beslenme sistemine karışıyor.

İngiltere’de artık bu ürünler yerine kağıt pipet, tahta karıştırıcı ve ahşap parçalı pamuklu kulak temizleyiciler kullanılacak.

Yine de kullan-at ürünler yerine mümkünse yeniden kullanılabilir ürünler tercih etmek en sağlıklı seçim olacaktır.

Aslında İngiltere’de insanlar bez çantalarını yanında taşımaya artık alışmış gibi, neden buna bambu ya da metal pipetler eklenmesin?

The post Plastik pipet ve karıştırıcı, pamuk kulak temizleyici artık kullanılmayacak: İngiltere tek kullanımlık plastiklerin satışını yasakladı appeared first on .

Uluslararası Kriminal Polis Teşkilatı (INTERPOL) tarafından hazırlanan yeni rapor, küresel plastik ticaretinde yaşanan suçları gözler önüne serdi. Giderek artan yangınlardan, ticaret kaçakçılığına plastik ticaretine suç örgütleri ellerini uzatmaya başladı.

Özellikle İtalya, Malezya, Polonya, Romanya ve Tayland’da yaşanan yangınlara, plastik ticareti giderek artan Türkiye’de de yaşandığına dikkat çekilmiş.

Bu yangınlar, INTERPOL’e göre plastiği depolayabileceğini belirten yerler tarafından atıkları azaltmak için çıkartılıyor.

Suç örgütleri aynı zamanda plastik ticaretine sızmak amacıyla gönderileri yanlış yerlere yönlendirerek, bu ticarette bir şekilde söz sahibi olmaya da çalışıyor.

WWF-Türkiye (Doğal Hayatı Koruma Vakfı) Plastik Projeleri Müdürü Tolga Yücel de INTERPOL raporu üzerinden Türkiye hakkında bir bilgilendirme yaptı.

Yücel, ülkemizin plastik atık ithal etmesinin gerekçesinin geri dönüşüm tesislerinin ham madde ihtiyacını karşılayamaması olduğunu hatırlattı.

Bununla birlikte, Interpol raporunun gösterdiği üzere bu süreç, suistimal ve yasa dışı usulsüzlük ve uygulamalara açık olarak görünüyor.

Yücel, denetimlerin sıkılaştırılması ile plastik kirliliği ile kararlılıkla mücadele edilmesini önerdi.

Küresel plastik atık ticaretini düzenleyen uluslararası önlemler 2021 yılında Basel Sözleşmesi kapsamında yürürlüğe konulacak.

Ancak suçluların yeni düzenlemeleri avantajlarına çevirecek yöntemleri de bulduklarına dikkat çeken INTERPOL, atıklarla ilgili yasal takip ihtiyacını vurguluyor.

INTERPOL’ün uluslararası suçlarla mücadele eden örgütlerin daha fazla işbirliği yapması yönündeki çağrısından hareketle WWF de dünya genelinde yaşanan plastik kirliliği krizinin çözümü için küresel işbirliği çağrısında bulundu.

Tolga Yücel’de Türkiye’de yapılabilecekler üzerine plastik atıkların kaynağında daha iyi ayrıştırılması; konunun hanelere ve bireylere inmesi için gerekli adımları atılması ile daha iyi geri dönüşüm yapılabileceğini belirtti.

Böylelikle Yücel’e göre sanayinin ihtiyaç duyduğu ham madde yurt içinden karşılanabilir ve Türkiye’yi Akdeniz’i en çok kirleten ülkeler arasında anılmaktan kurtarabilir.

Uluslararası alanda ise, WWF plastik atıkların izlenmesi ve yasal takibatın güçlendirilmesi için araştırma ve kapasite geliştirme yatırımlarının yapılmasını öneriyor.

Bununla beraber küresel ölçekte yasal bağlayıcılığı olan ve ulusal eylem planları ile düzenlemeleri içeren uluslararası bir sözleşme için müzakerelere hız verilirken, düşük gelir seviyesindeki ülkelerde atık yönetimine destek olunması da önerilmekte.

WWF aynı zamanda ülkelerin çevre dostu yenilikçi teknolojilere ve geri dönüşüm yatırımlarına destek vermesi ile tek kullanımlık plastiklerin yasaklanmasını önermekte.

Denizlerdeki plastik kirliliğiyle mücadelede hükümetleri, yasal bağlayıcılığı olan küresel bir sözleşme için WWF sizleri de kampanyasına destek vermeye çağırıyor.

WWF’in kampanyasını şimdiye kadar yaklaşık 2 milyon kişi imzaladı ve aralarında Türkiye’nin de yer aldığı 133 ülke desteklerini açıkladı.

Kampanyaya imza vermek için buraya tıklayabilirsiniz.

The post INTERPOL: Türkiye’de plastik ticareti ile ilgili suçlarda artış var appeared first on .

Birleşmiş Milletlerin yayınladığı yeni bir rapora göre, son 1 yılda 53,6 milyon tonluk elektronik atık çöpe gitti. Bu rakamın büyüklüğünü hayal etmek zor olabilir ama size yardımcı olmaya çalışayım.

Eğer tüm elektronik atıkları kamyonlara koyarsak ve bu kamyonları sıra sıra dizersek, dünyanın çevresini rahatça dolaşabiliriz. Yani 5,4 milyon adet 10 tonluk, 8 metrelik 43 bin 200 kilometrelik bir konvoydan bahsediyoruz.

Elektronik atık problemi 5 yıl önceye göre %21 artmış durumda. Zira sürekli kendini güncellemeye zorlayan ve ihtiyacımız olduğu söylenen “yeni teknolojiler” içeren elektronik aletler bu durumu daha da kötü hale götürüyor.

Ülkelerin eski ve çöpe atılan elektronik atıkları toplama oranı ise, tüketim oranları ile karşılaştırılınca daha çok yolumuz olduğunu gösteriyor.

Akıllı telefon ve bilgisayarlar haricinde, elektronik atık dediğimizde aslında ofis ve mutfak gereçleri, oyuncaklar, klimalar, müzik aletleri gibi ürünlerden de bahsediyoruz.

Bu ürünler genelde içerisinde yeniden kullanılabilir değerli metaller de içeriyor. Bu metallerin elektronik atıklardan toplanması, doğayı ciddi bir şekilde etkileyen madencilik sektöründe bir devrime yol açabilir.

Birleşmiş Milletlerin raporu, elektronik atıklarda bulunan bakır, demir ve gümüş gibi metallerin 57 milyar dolar değerinde olduğunu belirtmekte. Ama maalesef, çoğu elektronik atık ya yakılıyor ya da vahşi depolama alanlarına gidiyor.

Bu raporda ise özellikle gümüş, altın ve platinyum gibi yüksek ekonomik değere sahip nadir rastlanan metalik kimyasal elementlere, yani değerli metallere dikkat çekilmiş.

Uzmanlar, bu değerli metallerin değerinin 14 milyar dolar değerinde olduğunu ama bunun sadece 4 milyar dolarının geri dönüştürüldüğünü belirtiyor.

Raporda, Kuzey Avrupa ülkelerinin her yıl kişi başı 22 kilo ile en çok elektronik atığı çöpe attığı belirtiliyor. Ama diğer ülkeler de çok uzakta değil.

ABD ve Kanada kişi başı 20 kilo elektronik atık üretirken, Doğu Avrupa ülkeleri onlardan bir kilo (21) ile önde.

Türkiye’ye baktığımızda ise bu rakamın kişi başı 10 kilo civarında olduğunu görüyoruz. Bu atıkların ise sadece %18’i toplanmakta.

Uzmanlar, bu atıkları çöpe atmanın cezalandırılmasından, daha iyi toplama noktaları ile şirketlerin toplama sorumluluğunu benimsemesine kadar bir çok çözüm önerisi sunmakta.

Ama biliyoruz ki, bir şey yapmazsak bu sorun iyice kontrolden çıkacak gibi.

The post 10 milyar dolarlık değerli metal çöpe gitti: Bir yılda 54 milyon ton elektronik eşya çöp oldu appeared first on .

Sosyal mesafe döneminin ikinci ayına yaklaştığımız şu günlerde, evlerde yapacak şeyler giderek azalınca hiç açılmayan çekmeceleri karıştırmaya başladım.

Eski defterler ve fotoğraflar güzel hatıralar getirsede, bir şey çok sinirimi bozdu: Eski kulaklıklar, şarj kabloları, fareler ve hatta eski bir iki telefon.

Aklımda; çöpe atmayım, yedek bulunsun tarzı bir düşünce ile çekmeceye koyduğum bu ürünler, artık birikerek kendi başlarına bir çekmece kaplamaya başladı bile.

Eminim ki bu durumda olan tek ben değilim. Zira, Türkiye’de her yıl 600.000 Tonu aşkın elektronik atık oluşuyor. İşin kötüsü bu atıkların sadece %5’i geri dönüştürülebiliyor.

Elektronik atıkların geri dönüşmeden çöpe gitmesi ise ayrı bir tehlike. Bu atıklarıdaki kurşun, cıva, brom ve krom gibi zehirli materyalleri insan ve doğa sağlığının zarar görmesine sebep oluyor.

Buna ek olarak, çok büyük bir ekonomik kaynak yok oluyor, zira bu m bu ürünler içerisinde demirden altına, bakırdan gümüşe, kurşundan palladyuma kadar birçok maden içermekte.

Bu rakam o kadar yüksek ki araştırmalar, geri dönüşümden elde edilen altının, artık, madencilik ile çıkarılan altından daha ucuza mal edilebileceğini belirtiyor.

Bu konuda daha önceden hazırladığım içeriğe aşağıdaki linke tıklayarak ulaşabilirsiniz.

İşte bu soruna çözümler ararken, Elektronik Atıkların Geri Dönüşümünü Destekleme Derneği (EAGD)’nin geliştirdiği EMPACT adlı app’de denk geldim.

Android ve iPhone için geliştirilmiş EMPACT uygulamasını indirip bağışlamak istediğiniz elektronik atıklarınızın içeriğini girdikten sonra, uygulama size birbirinden güzel seçenekler sunuyor.

Bozuk saç kurutma makineniz karşılığında TEMA ile bir fidan dikebilir, eski tüplü televizyonunuzu verip LED lamba alabilir, eski bilgisayarınızı ihtiyacı olan köy okullarına gönderebilir veya Good4Trust’ta EMPACT’in online satış sitesi üzerinden yenilenmiş bir elektronik eşyayı indirimli olarak satın alabilirsiniz.

Üstelik atıkların fotoğrafı ve adresinizi uygulama aracılığı ile ilettikten sonra, bu atıklar evinizden ücretsiz olarak alınıyor.

Uygulamayı Android telefonlar için buraya tıklayarak, iPhone telefonlar için buraya tıklayarak indirebilirsiniz.

The post EMPACT: Elektronik Atıklarınızı Çekmecelerde Unutmayın, Bu Uygulama ile Sosyal Etkiye Çevirin appeared first on .

Geçtiğimiz günlerde Davos’a Dünya Ekonomik Forumu’na katılan Coca Cola’nın iletişim direktörü Bae Perez, tek kullanımlık plastik ambalajları bırakmayacaklarını açıkladı. Sebebi ise basit: “Satışlar etkilenebilir”

Bu şekilde yorumlara aslında Coca Cola oldukça alışık. Geçtiğimiz günlerde Coca-Cola Avrupa başkanı Tim Brett, daha da ileri giderek atık problemini zaten şirketin değil, tüketicinin yarattığını söyledi.

Brett, problemin aslında ambalaj değil atık ve çöp sistemi olduğunu ve geri aldıkları sürece şirketin plastiği geri dönüştürdüğünü söyledi. Brett, sorunun materyalde değil sistemde olduğuna dikkat çekti.

Bu açıkla yalnızca Coca-Cola’dan gelmiş değil, Pepsi’nin “Sürdürülebilirlik” şefi Simon Lowdon da ambalajların güvenlik için orada olduğunu, sorunun tüketicinin düzgün eğitilmiş olmamasında gördüğünü belirtti.

1970’lerde depozitolu cam şişelerine “ekoloji çağının şişesi” adını veren Coca Cola’nı bu değişimi kârı en üst seviyeye çıkarmaya çalışan küresel tüm şirketlerin savaş çığlığı aslında.

Bu yorumlar silah üreticilerin de savunduğu, “İnsanları silahlar değil, insanlar öldürüyor” tartışmasına oldukça benzer. O yüzden bireysel değişimin önemi bir daha öne çıkıyor.

Reklam

Coca Cola ürünlerini hala alan bizler, bu seçimimiz ile bu düşünceye ve savaş çığlığına destek veriyoruz.

Onlar indirimli menüler ile, toplu fiyatlarla hediyelerle hayatımıza girmeye çalışırken bizim de aynı şekilde tetikte olup, onların bu nüfuz etme çabasını başından bırakmamız lazım.

O yüzden bir daha tekrarlayalım: Siz hiç merak etmeyin, bilinçli tüketiciler olarak biz sizi bırakız.

The post Sorun değil, biz sizi bırakırız: Coca Cola tek kullanımlık plastikleri bırakmayacağını açıkladı appeared first on .

Geçtiğimiz Çarşamba günü onaylanan yasa ile 2024 yılına kadar otellerin bu plastik şişeleri kullanımdan kaldırmaları bekleniyor. Bu yasaya uyulmaması durumda kesilecek cezalar 2 bin dolara (11 bin lira) kadar çıkabiliyor.

Otellerde tüketilen ve az kullanılmasına rağmen atılan bu plastik şişeler ciddi bir şekilde plastik “atık” oluşturuyor.

Geçtiğimiz yıl uluslararası otel zinciri Marriott otellerinden plastik şişeleri kaldıracağını duyurmuş ve ortalama 140 odalı bir otelin her yıl 23 bin plastik şişe yani 120 kilo plastik atık çıkardığını belirtmişti.

500 binden fazla otel odası bulunan Kaliforniya eyaletinin bu dev atığa yönelik adım atması bu yüzden ciddi etkilere sahip.

Kaliforniya ABD’de plastiğe karşı atılan adımlarda da hep ilk sırayı çekmekte. 2014 yılında da plastik torbaları yasaklayan ilk eyalet Kaliforniya olmuştu.

Otellerin bu yasadan sonra tek kullanımlık plastik şişeler yerine, büyük dispanserleri tercih etmesi bekleniyor.

Reklam

The post Yılda 800 milyon plastik şişenin çöpe gitmesini engelleyecek: Kaliforniya otellerde şampuan ve krem şişelerini yasakladı appeared first on .

Küresel Limit Aşım Günü, dünyanın bize sunduğu 1 yıllık doğal kaynakları tükettiğimiz gün olarak tanımlanıyor.

Bu gün dünya genelinde 2019 yılı için 29 Temmuz olarak belirlenirken, Türkiye kaynaklarını 32 gün önce, yani 27 Haziran’da tüketti.

Bu durum, doğanın 2019 yılında üretebileceği kaynakları, bizim daha 6. ayın sonunda tüketmiş olduğumuz ve kalan 6 ayda 2020’den borç alacağımız anlamına geliyor.

Eğer dünyadaki herkes ortalama bir Türkiye vatandaşı gibi yaşıyor olsaydı; mevcut tüketimimizi karşılamak için bir dünyaya daha ihtiyaç duyacaktık. Bir başka deyişle, iki dünyamız varmış gibi tüketiyoruz.

Bununla beraber 2018’de 11 Temmuz olan ülkemizin Limit Aşım Günü, dünya ortalamasından 21 gün önceydi.

Bu da, her yıl giderek artan bir hızla kaynaklarımızı dünya ortalamasından daha hızlı tükettiğimizi gösteriyor.

Ekolojik kaynakları aşırı kullanarak limit aşımına yol açmanın sonucunda ormanlar yok oluyor, biyolojik çeşitlilik kayboluyor, balık stokları azalıyor, tatlı su kaynakları yitiriliyor, topraklarımız erozyona uğruyor, havamız kirleniyor.

Atmosferde artan karbondioksitin tetiklediği iklim değişikliği, kuraklıklar, orman yangınları, aşırı yağışlar ve benzeri olaylarla kendini giderek daha belirgin bir şekilde hissettiriyor.

WWF-Türkiye (Doğal Hayatı Koruma Vakfı) Genel Müdürü Aslı Pasinli, Türkiye’nin Ulusal Limit Aşım Gününün, rekor bir sıçrama ile 14 gün öne geldiğini ve yılın ilk altı ayına kaymış durumda olduğuna dikkat çekiyor.

Reklam

Pasinli’ye göre bu durum dünyamızın ekolojik çöküşünde bizlerin de rolü olduğunu gözler önüne seren ciddi bir gösterge.

Pasinli özellikle yapılacak yatırımların güneş ve rüzgâr odaklı olması, teşviklerin de kömürden bu alana kaydırılmasının atılması gereken adımlar olduğunu belirtiyor.

Biz de bireyler olarak sadece geri dönüştürerek değil, aynı zamanda elimizdekileri yeniden değerlendirerek, yeni kaynak kullanılmasına sebep olmayarak bu sürece destek verebiliriz.

En basitinden pipet, kahve bardağı, plastik su şişeleri gibi tek kullanımlık plastiklerin önüne geçmek bile ciddi anlamda etkilere sahip. Bu ürünlerin %90’ı geri dönüşmediği için sürekli kaynak harcamakta.

Bu yüzden bu ürünlerin bazılarını hiç kullanmayarak, bazıları içinse yeniden kullanılabilir termos veya cam şişe gibi alternatifleri tercih ederek doğanın kaynaklarını daha sürdürülebilir bir şekilde kullanabiliriz.

Kaynak: WWF-Türkiye

The post İki Dünya’mız varmış gibi yaşıyoruz: Türkiye 2019’un kaynaklarını bugün tüketti appeared first on .

Genelde çöp olarak görülen bu atıklar, Ottan Studio’nun kurucusu ve ürün tasarımcısı Ayşe Yılmaz ve ekibi ile, kahve masalarına, aydınlatma elemanlarına ve hatta kahve altlıklarına dönüşüyor.

Sürdürülebilir ve doğa dostu tasarım için ilham veren bu yenilikçi yöntemleri daha iyi anlamak için Ayşe ile Ottan Studio’da buluştuk.

Gerçekten çok ilginç bir iş ile uğraşıyorsun, yani Türkiye’yi geçiyorum dünyada bile sayılı birkaç kişinin arasındasın sanırım. Bu fikir nasıl oluştu peki?

Evet, gerçekten de iki elin parmaklarını geçmiyor. Benim için aslında her şey, evdeki meyve kabuklarını atmaya kıyamayıp bir şekilde değerlendirme arayışıma dayanıyor.

Özellikle mandalina kabuklarını çok seviyorum. İçlerinden ışık süzüldüğünde olağanüstü renk ve dokusunu görebiliyorsunuz. Kokusu da beni büyülüyor ama o ayrı bir konu. Yani, bu malzemeler mandalina kabuklarıyla oynadığım oyunlardan ortaya çıktı diyebiliriz.

Ottan’ın oluşumuna start veren ilk malzeme de cips kabına döktüğüm mandalina kabuklarından yapılmış bir kompozit. Çıkan sonuç aşırı hoşuma gidince hemen kocaman bir tabak meyve hazırladım ve her birinin kabuklarından rengarenk malzemeler üretmeye başladım.

Einstein’ın bir sözü var “Oyun araştırma yöntemlerinin en etkilisidir.” Malzemeler, renkler ve formlar kendimi bildim bileli benim oyuncaklarım oldu. Sanırım bu oynamaktan hiç sıkılmadığım ve sıkılmayacağım bir oyun.

Dekorasyon ve mobilya ürünlerin de bu oyunun bir sonraki seviyesi herhalde?

Tasarımcı olduğum için genelde aklıma ilk gelen soru bu elimdekini nasıl ürünleştirebilirim oluyor zaten. Ancak malzeme potansiyeline bakarak, kendini göstereceği, en iyi şekilde uyum sağlayacağı sektörlerin mobilya, dekorasyon ve aydınlatma sektörleri olduğunu düşündüm.

Ürünlerimde sadece kullanılan malzeme ile değil, üretim aşamasından başlayarak kullanım ömrünü tamamladığı zamanı ve sonrasını da kurgulayarak fark yaratmaya çalışıyorum. Aslında Ottan Studio sıfır atık konusunda farkındalık oluşturmayı amaçlayan bir sosyal girişim.

Mobilyaları düşününce akla genelde ahşap gibi doğal malzemeler geliyor ama, bu sektörün de sürdürülebilirliği tartışılır durumda…

Mobilya sektöründe bildiğiniz gibi ahşap ürünler vazgeçilmez olmuş durumda ancak bu tutkumuzun yerine daha iyi alternatifler koymak gerekiyor.

Çünkü doğal ormanlarımızın sadece %30’u kaldı ve her dakika Amazonlarda ortalama 2000 ağaç kesmeye devam ediyoruz. Bu ormansızlaştırmanın 5 büyük nedeninden biri de mobilya sektörü, bu durum bana çok da sürdürülebilir bir dünya imajı vermiyor.

Ahşap hiçbir zaman hayatımızdan tamamen kaybolmayacak bir malzeme ancak unutmamalıyız ki bir ağaç ortalama 70 senede yetişiyor ancak yapraklar her sene!

Binlerce yıllık geleneğimizi sürdürerek ahşap mobilyalar üretiyor olmak çok güzel, ancak bunlara çağdaş ve yeşil alternatifler getirmenin zamanı geldi.

Ottan Studio çimenlerin, yaprakların ve aklınıza gelen, işlevlendiremediğimiz diğer tüm yeşil şeylerin mükemmel birer hammadde kaynağı olduğunun farkında ve bunlar doğaya karışmadan hayatımızda yer edinmeleri için bir şans daha tanıyor.

Ürünlerin tasarımlarında da yine bu bakış açısını mı kullanıyorsun?

Öncelikle ürünlerin beşikten beşiğe yaşam döngüsünü kurgulayarak mümkün olduğunca doğaya ve insana saygılı olmasına dikkat ediyorum.

Olabildiğince minimal, fonksiyonel ve zamansız tasarımlarla insan hayatını kolaylaştırmak ve bunu yaparken de ürünlerin karbon ayak izini düşürmek adına çalışıyorum. Ayrıca ideal dünyada tasarlanan ürünler gerektiğinde birden fazla fonksiyonu karşılayabilmeli.

Örneğin, bir ürünü bir kişi diş fırçalık, başka bir kişi kalemlik, bir başkası bir vazo olarak kullanmak için satın alabilir. Bu da dikkat ettiğim noktalardan biri.

Ayrıca her malzemenin bir tarzı, bir kişiliği oluyor. OTTAN’da bu kişilikler çok çeşitli çünkü kullandığımız her bitkinin bambaşka bir ruhu var. Bu sebeple bunu bir miktar ön planda tutup diğer öğeleri destekleyici olarak kullanmaya çalışıyorum. Hepsinden öte insanların aşık olacağı, insanları gülümsetecek parçalar yapmak istiyorum.

Peki bu ürünlere insanların tepkisi nasıl oluyor?

Açıkçası başlangıç aşaması inanılmaz zordu. Kimse ne yapmaya çalıştığımı anlamıyor ve bana inanmıyordu. ‘Çöpçü Kız’ olarak anılıyordum.

Durum böyle iken kendi kendime motivasyon toplayıp her gün azimle çalışmak, düştüğüm zaman yine kendi elimden tutup çekmeyi başarabilmek oldukça zorlayıcıydı.

O günler beni yıldırmadıysa başka hiçbir şeyin kolay kolay yıldırabileceğini sanmıyorum.

Şu anda ise yanımda destek olan pek çok insan ve müthiş bir ekibim var. İnsanlar projeyi anlatınca çok etkileniyor ve konuşulan konu kapanıp OTTAN konuşulmaya başlıyor.

Her gün sosyal medya hesapları üzerinden bizimle çalışmak isteyen kişilerden mesajlar alıyorum. İnsanların karşılıksız destek verip bir şekilde katkıda bulunmak, projenin bir parçası olmak istemesi çok gurur verici.

Böyle bir şey yarattığımı görmek beni inanılmaz mutlu ediyor. Aslında yaptığımın o kadar da zor bir şey olduğunu düşünmüyorum. Sadece farklı bir açıdan bakıp ‘farkında’ olmamız gerekiyor.

Sürdürülebilirlik veya geri dönüşüm denildiğinde herkesin aklına doğaya hem üretiminde, hem kullanımında, hem geri dönüşümünde zarar veren plastik ürünler geliyor.

Bu alanlarda da çok güzel çalışmalar yapılıyor, fakat organik atıkların ileri dönüşümü ile ilgili çalışan kişi sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Bence düşünce şeklimizi malzemeye ve ürünlere olan yaklaşımımızı değiştirmek gerekiyor.

Zaten benim esas amacım da bu farkındalığı yaratmak, bakış açısını değiştirip insanların bir çoğunun atık olarak gördüğü doğal malzemelerin ürüne dönüşebileceğini göstermek ve doğanın potansiyelini fark edip gelecek nesiller için sistemlerimizi daha bilinçli inşa etmek.

Bir çok insanın sadece büyük markalara para kazandıran bir meslek grubu olarak gördüğü tasarımcıların sürdürülebilir bir yaşama pozitif katkısını ve gücünü göstermek istiyorum.

Ottan Studio’nun gelecek planları da böyle şekil alacak gibi duruyor…

Yakın gelecekte yeni bir koleksiyon çıkarmayı hedefliyoruz. Bu koleksiyon malzemenin bütün potansiyellerini, ve aynı zamanda ışık geçirgenliği, dayanıklılığı, renk çeşitliliği gibi özelliklerini göstereceğimiz bir koleksiyon olacak.

Yaklaşık 3 senedir bu malzeme ile çalışıyorum, ve bu süreçte sınırlarını fazlasıyla zorlayarak onu oldukça iyi tanıdım. Ancak farkettiğim bir şey var ki arada bir atölyeden çıkıp insanlarla da malzemenin evrim sürecini paylaşmam gerekiyormuş.

Ben mükemmel bir yüzey, homojen bir doku, endüstriyel standartlarda sonuçlar almak için uğraşırken en çok beğenilen ürünlerin daha doğal ve belki hatalı dediklerim olduğunu farkettim. Bu sebeple yeni koleksiyonda “doğal istem” kavramını işleyeceğim.

Bozulma, taşma, dökülme, kırılma, eskime gibi başlıklar altında çok daha ham ürünler kurgulamayı düşünüyorum. Böylece insanlar da endüstriyel boyuta geçmeden bu evrilme sürecini gözlemleyebilecekler.

Şu an malzemenin Ar-Ge’si ve seri üretime geçmek için çalışmalarımız devam ediyor. Hedefimiz dünya çapında bir marka olarak, tonlarca kaynağı ileri dönüştürmek ve daha da önemlisi insanlara bu konu ile ilgili bilinç kazandırmak.

Beni atölyene davet ettiğin ve fikirlerini paylaştığın için çok teşekkürler. Gerçekten benim de severek takip ettiğim ve ilham aldığım bir proje bu.

Ben teşekkür ederim.

Ottan Studio’yu takip etmek için :

Instagram adresi: @ottanstudio

Websitesi: www.ottanstudio.com

The post Bu atölyede organik atıklar sürdürülebilir ürünlere dönüşüyor: Ottan Studio appeared first on .

Tabii ki, güzelim Türkiye’de bazı komik durumlar da yaşanmıyor değil. Özellikle Adana’da bir vatandaşın market önünde plastik poşetleri 10 kuruşa satması sanırım son dönemlerin en garip olaylarından biriydi

Durum böyle olsa da, artık bez torbaların hayata geri dönme zamanı geldi. Daha önceden bu adımları atanlar için evlerde bez poşetler halihazırda bulunurken, bazı kişiler için bez poşetleri nerede bulacakları hala kafa karıştırıyor.

Her ne kadar bez torbaların satışı çoğu yerde başlamış olsa da, eğer bez poşet arayışınız devam ediyorsa, bu sivil toplum kuruluşundan bez poşetinizi temin ederek, hem plastik poşetlere elveda diyebilirsiniz, hem de sivil toplum kuruluşlarına yer verebilirsiniz.

Lösev

Lösemili Çocuklar Sağlık ve Eğitim Vakfı, 1998 yılından itibaren lösemili çocuklara yardımda bulunuyor. Toplum desteğini bağışlar ile beraber online dükkanından yapılan satışlar ile de çalışmalarına kaynak sağlıyor.

Lösev’in dükkanında aynı zamanda bez çantalar da bulunmakta. Siz de buraya tıklayarak online dükkandaki bez çantaları görebilirsiniz.

WWF- Türkiye Panda Dükkan

WWF-Türkiye’nin resmi alışveriş sitesi olan Panda Dükkan’dan bez çanta alarak hem Türkiye’de hem de dünyada yaban hayatın koruma altına alınma çalışmalarına destek verebilirsiniz.

Bunun için isterseniz buraya tıklayarak Panda Dükkan’ın resmi sitesini ziyaret edebilir ya da buraya tıklayarak Good4Trust üzerinden alışveriş yapabilirsiniz.

MTGreen Works

Bez çanta denilince akla gelen çevre dostu şirketlerden biri de MTGreen Works. Neredeyse üretiminin %90’ını bu ürünlere arayan şirket aynı zamanda plastik poşet kullanımı azaltmak ve geri dönüşüme destek vermek için Yeşil Kumbara adlı bir proje de başlattı.

Siz de MTGreen Works’ün bez çantalarına ulaşmak için buraya tıklayabilirsiniz.

Reklam

Good4Trust

Good4Trust demişken, sosyal ve ekolojik açıdan sorumlu ve güvenilir üreticileri bir araya getiren bu platformda birbirinden güzel bez çantalar bulmak mümkün, bu bez torba ve poşetleri görmek için buraya tıklayabilirsiniz.

Ama isterseniz buraya tıklayıp, Good4Trust’ın kendi hazırladığı bez çantasını da alarak bu güzel platforma destek verebilirsiniz.

Çekül

Çevre ve Kültür Değerlerini Koruma ve Tanıtma Vakfı da online dükkanında bez poşet satan sivil toplum kuruluşlarından biri.

Özellikle Anadolu tuğla motifli bu çanta dikkat çekiyor. Bu bez çantayı almak için buraya tıklayabilirsiniz.

The post Bez çantanız için 5 öneri: Hem plastik poşetlere veda edin, hem de sivil topluma destek verin appeared first on .

Haftalık verilerini çok güzel infografikler halinde sunan bu genç çevre dostları ile tanışıp bir röportaj yapmak istedim ve geçen Cuma günü Yıldız Teknik Üniversitesi’nin Davutpaşa kampüsünde bir araya geldik.

Çevreci Geek(ÇG): Basit gibi görünen bir soru ile başlayayım. Niye başladınız bu projeye?

Berk Sudan: Bir çok kişi düşünüyordu bunu bunu başlatmayı aslında. Her gün çöpe giden yemekler kağıtlar bunlar israf oluyor. Biz bu projeden iki yıl önce Hayvan Hakları Kulübü olarak bunu denemiştik ama gönüllü bulamamıştık bunun için kutular konmuştu, öğrencilerin yemeği bu kutulara atması bekleniyordu ama onda da başarılı olunamamıştı çünkü insanlar yemek yazan yerlere başka şeyler de atıyorlardı.

Sonra geçen sene Ekonomi Kulübü başkan yardımcısı olan Yusuf da daha önce yaptığımız bu uygulamaya kağıt ve plastik atıkları dahil etmek ve beraber çalışmak için Hayvan Hakları Kulübüne ulaştı. Hayvan Hakları Kulübünde ben kendi boş vaktimi bu projeye ayırmayı düşündüm. Yusuf bu projeyi daha çok ekonomi ve tasarruf boyutunda, ben de besleme ve hayvanlar konusunda organize ediyordum.

Yusuf Şebin*: Biz kulüp olarak bizden ileride istenecek ve yeteneklerimizi sergileyecek bir projeyi hayata geçirmek istedik. Genelde kulüpler belli kişileri çağırıp onların bilgi ve birikimleri üzerinden ilerliyor ama biz daha farklı bir şey yapabileceğimizi düşündük.

Türkiye’nin en büyük problemlerinden biri de elindeki kaynakları tam anlamı ile kullanamaması. Bu sorun kısa vadede gözükmese de uzun vadede ortaya çıkıyor. Örnek vermek gerekirse bizim cari açığımızın oluşmasının en büyük sebebi enerji ithalatımız.

Bu yüzden yatırımlar tasarruf arayışında olmalı ki, cari açık olmasını engelleyelim. Bizim yatırımlarımız tasarruflarınızdan fazla. Biz aslında dışarıdaki insanların birikimlerini kullanıyoruz ve onların tasarruflarını borçlanıyoruz.

Yani, ithalat eden bir ülke olarak, elimizdeki kaynakları en iyi şekilde kullanmamız gerekiyor. Biz de kampüste yemekhanedeki yemeklerin çöpe atıldığını öğrendik ve bununla ilgili bir şey yapmayı hedefledik.

Bunun üzerinden bir ekip kurmaya çalıştık ve bunun için Hayvan Hakları Kulübü ile iletişime geçtik. Bu yiyecekler ile kampüsteki hayvanlarımızı besleyebileceğimizi düşündük. Hayvan Hakları kulübünün bir besleme ekibi vardı ve bize çok yardımcı oldular.

Daha sonra belediye ile iletişime geçtik, yemekhaneden gerekli izinleri aldık. İlk gün ne olacağımızı tam bilmediğimiz için bir heyecan vardı. Hatta ilk günkü ekibe bu günü unutmayın diye bir yorum yapmıştım, çünkü insanlar da bizi ilk defa görecekti.

İlk başladığımızda beklediğimizden çok fazla yemek ve geri dönüşüm ürünlerini topladık ve şu an daha da fazla oluyor.

ÇG: Peki bu yılki 4 kulüp nasıl bir araya geldi. Hayvan Hakları, Ekonomi, Sosyal Sorumluluk ve Çevre Kulübü var değil mi?

Onur Ezgi Gezen: Ben bireysel olarak katıldım, bir gün böyle yediğim yemeğin çokça çöpe gideceğini görünce burada çalışan arkadaşlar ile konuştum, ne yaptıklarını sordum. O gün ben hem Hayvan Haklarına katıldım hem de beslemeye katıldım.

Aynı zamanda ben Sosyal Sorumluluk Kulübüne de üyeydim, daha sonra neden Sosyal Sorumluluk Kulübü de bu projeye katılmasın diye düşündüm. Onları da daha sonra projeye davet ettim.

ÇG: Çevre Kulübünün katılış hikayesi aynı mı peki?

Zeynep Orak: Hayır biraz daha farklı bizim. Sürdürülebilirlik ve geri dönüşüm hedefleri için Hayvan Hakları Kulübü ulaştı bize.Neden katılmayalım dedik biz de zaten en baştan, biz onlara, onlar da bize katkı sağlayabilir diye düşündük. Bizim de katılımımız o şekilde oluştu.

ÇG: Yani hedefler birleşti.

Zeynep: Evet, aslında hepimizin ortak bir hedefi var ve hepimiz gönüllüyüz. Bununla beraber proje hepimize bir nokta da yarar sağlıyor farklı alanlardan da olsa.

ÇG: İnsanlardan gelen tepkiler nasıl peki?

Onur Ezgi: Çok güzel (gülüyorlar).

Hatice Akça: Kötü olduğu noktalar da var tabi ama şöyle daha farklı insanlar çıkabiliyor, o sırada işi oluyor ve o sırada beklemek istemiyor. Biz “Lütfen atıklarınızı atmadan geçmeyin” diyoruz, daha farklı tepkiler alabiliyoruz

Ama diğer insanlar kendileri atıyorlar, yardımcı oluyorlar, teşekkür ediyorlar. Yani çok vakti olmayan belki ama takdir eden insanlar var.

ÇG: Bu teşekkürler sizi de etkiliyordur tabi.

Onur Ezgi: Çok güzel bir şey tabii, Mesela yorgunuz, dersten gelmişiz, burada daha titiz bir şekilde ayrıştırırken, kafamı kaldırıyorum, teşekkürler çok güzel bir şey yapıyorsunuz diyorlar ve tabii ki mutlu oluyorum ben de.

Zeynep: Çok fazla gönüllümüz oldu, ilk güne nazaran artmakta hala da artmakta. Bu gönüllülerimizi de motive ediyor tabi, yani projenin sürdürülebilirliği için bu da önemli. Çünkü insanlar mutlu oldukça gönüllülerimiz de birini mutlu ediyorum ve ben de mutlu oluyorum diyor.

Hatta bugün gönüllü değilim ama bugün de gelebilir miyim, okula erken geldim, yardımcı olabilir miyim diye gruba yazıyorlar.

Fatma: Hatta bu hafta bir arkadaşımız akşam yemeğinde tek başına kalmış, bize de haber verememiş. Belediye o gün gelmemiş, o çöpleri kendisi ayrıştırma noktasına kadar taşımış.

Berk: Katılan gönüllüler de mutlu olduklarını söylüyorlar aslında. Yapılan iş çok kolay değil. Motive oluyorlar ve insanlar birbirini destekliyor.

Biz özellikle geçen seneden beridir, Yusuf’un da üstünde durduğu bir şey bu, her günü çok iyi bir şekilde not ediyoruz: kaç kilo toplandı, kaç poşet, hangi yemek vs.

Bu verileri tutabildiğimiz zaman, bu kadar topladık, birlikte bunu başardık diyebiliyoruz. Bu herkesi motive ediyor, öbür türlü ne olduğu belli olmayan bir durum olsaydı belki motivasyon kaybı olabilirdi.

ÇG: Bu konuda Instagram hesabınızda da oldukça aktifsiniz bunun da bir etkisi var mı?

Zeynep: Evet, hatta biz kendi içimizde de ufak “meydan okumalar” başlattık mesela kim masalardan en çok atık bardağı toplayacak diye. Bu da bir noktada herkesi aktifleştiriyor.

ÇG: Bunu oyunlaştırıyor aslında bir şekilde…

Zeynep: Evet, bir noktada yarışla beraber daha fazla toplama yaptık.

Onur Ezgi: Aramızda zaten bir mandalina yarışması var. En çok toplayana mandalina veriyoruz. (Gülüyorlar)

 

Bu gönderiyi Instagram’da gör

 

Yıldız Dönüşüyor (@yildizdonusuyor)’in paylaştığı bir gönderi (9 Kas, 2018, 11:09öö PST)

Berk: Geçtiğimiz yıl, en aktif 25 üye ile beraber bir yemeğe çıkmıştık, onlar da motive oldular.

Onur Ezgi: Bir sonraki hafta da bir tanışma çayımız var, vizelerin bittiği haftaya denk getirdik. Tanışma çayında da bir çekiliş yapacağız, katılan insanlar bizim listemize isimlerini yazıyorlar, kim kaç kez katıldıysa ismini o kadar yazıp çekiliş yapacağız.

Zeynep: Bu konuda IF Performance Hall Ile bir anlaşma yaptık. Bunu duyunca da katılan çok oldu.

ÇG: Bunun sizin kulüplerinize de geri dönüşü oluyor tabi?

Onur Ezgi: Biz çok fazla mesaj alıyoruz, biz de yardım edelim, biz de katılalım diye. Hepimiz birleşmeye çalışıyoruz çünkü tek başımıza bir şey yapamayız.

Sadece Ekonomi Kulübü olsa başlamayacaktı bu proje. Ekonomi Hayvan Hakları Kulübü ile başladı, sonra Sosyal Sorumluluk Kulübü sonra Çevre Kulübü katıldı, belki başka kulüpler gelir sonra. Hep birlikte daha güzel daha büyük bir aile olacağız.

Berk: Aslında biz kulüpleri izinleri halledebilsin, arkasında düzenli bir grup olsun diye ekliyoruz. Yoksa hiç bir şekilde bu kulüplere üye olmadan da gelip bize destek verebilir herkes, bu bir zorunluluk değil.

ÇG: Size karşı tepkiler de oldu ama anlıyorsam

Zeynep: Toplama sırasında da elimizi sıkıp, Allah razı olsun diyenler de var Ama işte bunun aksi siz bunları satıyor musunuz diyenler de var ama tabii ki öyle bir şey yok aslında.

Bizim de sesimizi duyurmak istediğimiz noktalardan biri bu.Çöplerin bize herhangi bir şekilde maddi yarar sağlamadığını söylemek istiyoruz. Bu konu ile ilgili çok çalışma verdik, Esenler ve Güngören Belediyeleri okulumuza yakın olunca kağıt ve plastik çöpleri onlara veriyoruz.

Onlarla iletişime geçtik, gönüllü olduğumuzu simgeleyen kağıt ya da bir ibare için ama bir cevap alamadık.

ÇG: Sizi bürokratik anlamda engelleyen bir durum yok umarım.

Zeynep: İşte çöplerimizi paylaşamıyorlar. Mesela çöpleri toplamak için mavi kutu istedik Güngören belediyesi verdi bize kutuları ama çöplerimizi Esenler Belediyesi aldı, bunu duyunca Güngören Belediyesi gelip kutularını aldı mesela.

ÇG: Peki sivil toplum kuruluşları ile beraber bir işbirliğiniz oldu mu ya da sizinle iletişime geçenler var mı?

Fatma Uzun: Biz aslında bir sponsor arayışına girdik ama tam geri dönüş alamadık. Bunun çalışmasını da yürütüyoruz arkadaşlarla.

ÇG: Üniversite yönetiminin konuya yaklaşımı nasıl oldu peki?

Hatice: Geçen yıl benzer izinler alınmıştı zaten, ben onlarla aynı şekilde izinleri aldım. Proje izinlerini alıp, yemekhane görevlileri ile görüşüyoruz, bir sıkıntı olmuyor. Sadece bizden toplama yaptığımız alanın temiz olmasını ve sıra olmamasını istiyorlar.

ÇG: Sıra olduğu oluyor o zaman. Kaç kişi geliyordu yemekhanelere?

Berk: Yemekhanede 3 çıkış var, Yani geçtiğimiz yıl bu rakam her çıkışta bin kişi civarındaydı ama bu rakam bu yıl kesinlikle arttı, 1500 civarında olduğunu düşünüyoruz.

Hatice: Yemekhane firması değişti aslında, öğrenciler yemekleri sevmeye başladı, o yüzden de arttı.

Zeynep: Bölümlerin kontenjanları da arttı aslında ona bağlı da bir artış oldu.

ÇG: Peki projenin nereye gideceğini öngörüyorsunuz yani bundan sonraki planlarınız neler?

Berk: Topladığımız yemekler aslında kuru mamaya göre oldukça kaliteli bir yemek oluyor hayvanlar için. Ama mesela 130 kilo yemek topladığımız günler oluyor, burada bu yemekler bozulacağı için daha sonraki günler toplama yapamadığımız oluyor.

Hatice: Kuru mamalar aynı zamanda içerisinde et ürünleri barındırıyor. Aslında biz hayvan severler bir şekilde ayrıca mamalar için kesilecek hayvanların da önüne geçmiş oluyoruz.. Aynı zamanda Hayvan Hakları kulübü ile et tüketimine yönelik de belgesel gösterimi yapmaya çalışıyoruz.

Berk: Bununla beraber geçtiğimiz yıl da bizim yapmak istediğimiz bir şey vardı. Ekmeği biz tam anlamı ile kullanamıyoruz, eritemiyoruz bir şekilde. Sulu yemeklerin içine eklediğimiz oldu ama hayvanlar yemedi bu yemekleri. Bu durumda çöp ortaya çıktığı için bu da okul yönetiminin ve bizim de istemediğimiz bir şey.

Ama hayvan barınaklarda ekmeği, sulu yemeklerin içine ekleyip öyle kullanabiliyorlar. Bu oldukça ucuz ve kolay bir yöntem. Biz de bu nedenlerden dolayı barınaklarla anlaşıp bu yemekleri fazla yemek olduğunu haber verdiğimizde alabileceklerini düşündük.

Bu yıl çalışan arkadaşlarda sağolsun, toplanan yemek miktarları artınca, bunun daha kolay yapılabileceğini düşündük. Zaten hayvan hakları ile bağlantılı kişilerin kendileri bireysel olarak 3-5 kilo alıp kendi mahallesinde besleme yaptığı oldu.

Bu şekilde genişletmeyi istiyoruz ve bir bilinç oluşturmak istiyoruz çünkü, bu organizasyon, cafe olsun yemekhane olsun, aslında her türlü yerde yapılabilir.

Mesela bir başka girmek istediğimiz yerde üniversite personelinin yemek yediği yerler. Burada akademisyenler, okul personelleri ve hatta TeknoPark’tan kişiler de gelip yemeklerini yiyorlar. Bu gibi yerlerde her gün kilolarca yemek atılıyor, yenebilecek şeyler çöpe gidiyor. Bu şekilde bilinç oluşturulabilir diye düşünüyoruz.

Hatice: Biz Beşiktaş’taki kampüsümüzde ki kedilerin de beslemesini yapıyoruz orada da aynı şekilde bir proje başlatmak istiyoruz. İkinci dönem Beşiktaş için bir proje sorumlusu ve gönüllü kemik bir kadro oluşturabilirsek Beşiktaş’ta da projeye başlayabiliriz. Çoğunluğumuz burada olduğu için Beşiktaş’ta ayrı bir koordinatör olması lazım.

ÇG: Kağıt ve plastik konusunda benzer adımlar atmayı düşünüyor musunuz peki, bunları takip edebiliyor musunuz?

Zeynep: Biz onu takip edemiyoruz maalesef. Biz onu sorduğumuzda bize bu bizim çöpümüz zaten ayrıştırmasını da biz alacağız diyorlar belediyeler.
Ama bizim geldiğimiz noktada, bunu biz diğer üniversitelerde görmek ve işbirliği projesi içerisinde olabilmek isteriz.

Hatice: Aslında biz Genel Sekreterliğe danıştık bu konuyu, yani bizim çöpler üzerinde söz hakkımız olup olmadığını. Oradan bir cevap aldıktan sonra daha farklı adımlar izleyebiliriz belki.

Berk: Ben de bir şey eklemek istiyorum, biz en büyük sorunu aslında çöplerin ayrıştırılması şeklinde olduğunu biliyoruz. Bazı ülkeler de bu durum çok daha katı, evlerde ayrıştırılması söz konusu, hatta bazı komşular düzgün ayrıştırma yapmayan komşularını para cezasına varacak şekilde uyarabiliyor.

Fatma: Projeyi geçen dönemdeki durumuyla karşılaştırdığımızda öğrencilerde bir değişim görüyoruz. Bizler kağıt plastik ve yemeği ayrı kutularda topluyoruz.Geçen dönem öğrenciler tepsilerindekini ayrıştırmadan kutuya direkt dökmeye çalışıyordu, bu dönem ise kendileri de bilinçlenmişler.

Mesela biz kağıt bardağın içindeki suyu tabağa ekliyoruz, onlar da bunu yapmaya başladılar. Kağıt bardaklarını ve peçetelerini ayırıyorlar gelmeden. Çok sıra oluştuğunda bizler yardımcı oluyoruz kutulara ayrıştırıp atarken. Böyle anlarda bile yardımcı olabileceğimizi belirttiğimizde halde ben yapabilirim diye tepkiler alıyoruz. Bu bizi çok mutlu ediyor.

Zeynep: Aslında bizim asıl amacımız, biz olmadan da yani gönüllüler olmadan da, insanların çöplerini ayrıştırabilmeleri. Çünkü bu bir noktadan sonra ben bunu yaptığımda bir şeyler oluyor, hayvanlar doyuyor ben katkı sağlıyorum, bir şey yapmadan demelerini istiyoruz. Asıl uyandırmak istediğimiz bilinç bu bizim.

Berk: Projenin aslında bir başka amacı da bu. Yani biz üniversiteliler olarak toplumun eğitimli insanlara yön gösterecek kişiler olarak tanımlanıyoruz. Aslında biz de üniversitedeki bu kadar insana diyoruz ki, aslında çöpünüz değerli. Bunların değerleri yok olmuyor ve bunları bilerek tüketelim gibi bir mesaj veriyoruz.

Ona göre yani tüketirken düşünüyorlar, yani ekstra bardak alacaklar ya da ekstra bir şey tüketecekler iki defa düşünüyorlar. İsraf etmeyeyim diyerek kendilerini ayarlıyorlar. Yani ileride de bu insanlar, belli konumlara gelecekler, şirketlere girecekler, fabrikalara girecekler ve orada da böyle bir bilinçleri oluştuğu için bunu devam ettirme şansları olacak.

ÇG: Yine ilk konuştuğumuz alışkanlık yaratma olayına geliyoruz aslında.

Berk: Evet, kesinlikle.

ÇG: Bu mesaj ile bitirelim o zaman. Çok teşekkürler tecrübelerinizi paylaştığınız için.

Zeynep: Biz size çok teşekkür ederiz ilginize ve buraya geldiğiniz için.

ÇG: Ben de sizi gördükçe ayrı mutlu oluyorum çünkü eminim sizi gördükçe ve hikayenizi dinledikçe daha fazla kişi harekete geçmek için ilham alacaktır sizden.

Yıldız Dönüşüyor, anlaşılır bir şekilde vize haftalarından sonra (26 Kasım – 2 Aralık haftasında) tanışma kaynaşma çayı düzenliyorlar. Siz de bu güzel insanlar neler yapıyormuş diye merak ediyorsanız bu etkinliğe katılabilir ve daha fazla bilgi alabilirsiniz.

Tanışma kaynaşma çayı duyurusunudan Yıldız Dönüşüyor’un Instagram hesabını takip ederek haberdar olabilirsiniz.

*Yusuf Şebin (Ekonomi Kulübü) röportaja ses kaydı göndererek katılmıştır.

The post Yıldız Dönüşüyor: Yıldız Teknik Üniversitesi öğrencileri yaklaşık 1.5 ton atığı geri dönüştürdü appeared first on .

Apple için bu yeni ürünleri tanıtan Laura Legros, Apple’ın daha önceki ürünleri için yüksek kaliteli alüminyum madenciliği ile kaynak sağladığını ama artık bu seçenekten uzaklaşacaklarını belirtti.

Legros, Apple için çalışan metalürji ekiplerinin, Apple’ın diğer ürünlerinden kalan alüminyum talaşlarını kullanarak yeni bir alaşım ürettiklerini açıkladı. Bu yeni alaşımın diğer ürünlerden gözle görülür bir farkı olmadığını belirten Legros, yeni MacBook Air’in en çevreci MacBook olduğunu savundu.

Tüketim öncesi vs. Tüketim sonrası

Legros teknik olarak doğru olsa da, sürdürülebilirlik ve özellikle döngüsel ekonomi açısından baktığımızda burada bir eksiklik var.

• TIKLAYIN: Eski telefonunuz aslında bir altın madeni

Geri dönüştürülmüş kaynakları ele aldığımızda bunun iki türü olduğunu görüyoruz. Tüketim öncesi ve tüketim sonrası elde edilen kaynaklar.

Tüketim sonrası elde edilen kaynaklar özellikle geri dönüştürülmüş plastiklerde olduğu gibi daha önce kullanılmış ya da üretilmiş diğer ürünlerin parçaları ayrılarak elde ediliyor.

Bir yerde yanlış yapılıyor

Bununla beraber, yeni MacbBook Air’ın üretimi için elde edilen alüminyum talaşları bu kategoriye girmiyor. Bu kaynaklar tüketim öncesi işlemlerden gelmekte. Yani geri dönüştürdüğümüz metal kutulardan bir bilgisayar üretilmiyor.

Apple ürünlerin üretenlerin en büyük hedeflerinden biri her üretici de olduğu gibi malzeme kaybını engellemek. Ama eğer buradan yeni ürünler elde edecek kadar malzeme çıkıyorsa, bu sizin bir şeyleri yanlış yaptığınızı göstermekte.

Sürdürülebilir haber sitesi TreeHugger’da tasarım ile ilgili içerikler hazırlayan Lloyd Alter, bu geri dönüşümün en düşük seviyede olduğunu savunuyor.

Alter, yapılan açıklamada Apple’ın eski MacBook’ları geri dönüştürüp dönüştürmeyeceğine veya diğer ürünleri geri dönüştürmek için yeterli alüminyum talaşları olup olmadığına değinilmediğine dikkat çekiyor.

Alter’a göre Apple tarafından daha önce elde edilen alüminyum talaşları da çöpe gitmiyor, yüksek ihtimalle diğer üreticilere satılıyordu, yani bu durumda ekonomik sistemde alüminyum kaynaklarının azalması gibi bir durum söz konusu değil.

Alüminyum doğaya en çok zarar veren madenlerden biri

Asıl sorun alüminyumun kullanım alanlara genişledikçe, doğadan daha fazla maden çıkarılmasına devam edilmesi.

Tasarımcılar, topluca üretilen ve satılan bu ürünleri ürettikçe, gezegende bulunan boksit (alümuntum taşı) madenlerinin sayısı artmaya ve ekosistemlere zarar vermeye devam edecek.

Çözüm tamirde ve azaltmada

Apple sürdürülebilir gelişim adına adımlar atan bir şirket. Geçtiğimiz Nisan ayında, Apple kullandığı enerji miktarı kadar yenilenebilir enerji ürettiğini duyurmuştu. Bu Apple gibi devasa bir şirket için oldukça büyük bir başarı.

Buna ek olarak, MacBook’lar oldukça uzun bir süre kullanılabiliyor. Yine de, ürünlerin tamiri söz konusu olduğunda şirket oldukça geride kalıyor.

Bağımsız yapılan testlerde Apple ürünlerinin tamir edilebilirlik seviyesi oldukça düşük puanlar almakta. Apple aynı zamanda ürünlerinin tamir hakkını kendinde tutuyor ve yetkili servislerin açılmasına kolay kolay izin vermemekte.

Çok fazla ve ucuz tamir olasılığı bulunmayan tüketiciler de yeni ürün almayı daha kolay bir seçenek olarak görüyor. Bu da sürdürülebilir gelişim için ilk adım olan “azaltma” konseptinin önüne geçmekte.

Kısaca özetlemek gerekirse, yeni MacBook Air için geliştirilen bu yöntem her ne kadar doğru bir yönde atılmış adım olsa da, sürdürülebilir gelişim açısından baktığımızda daha gidilecek çok yol olduğu kesin.

Kaynak: Treehugger

The post Yeni MacBook Air %100 geri dönüştürülmüş alüminyumdan üretildi ama asıl çözüm bu değil appeared first on .

571 evet 73 hayır oyu alan yasa tasarısı sonrası tasarı önerisini parlamentoya getiren Avrupa için Liberal Ve Demokratlar İttifakı Partisi üyesi Frédérique Ries, oylamanın okyanuslar, doğa ve gelecek nesiller için bir zafer olduğunu belirtti.

Neler yasaklandı?

Avrupa Parlamentosu üyeleri plastik çatal bıçak ve tabakların, kulak çöplerinin, plastik pipetlerin, içecek karıştırıcılarının ve balonlar için kullanılan plastik sopaların yasaklanması yönünde oy kullandı.

Yasa tasarısı aynı zamanda yiyecekler için kullanılan plastik bardak ve straforlar gibi tek kullanımlık plastiklerde de azaltım yapılmasını öneriyor.

Tasarı ile bu ürünleri üretenlerin daha çok sorumluluk alması ve plastik ürünlere ve ambalajların kullanım sonrası adımlarını takip etmesi hedefleniyor.

2025 yılında ise plastik şişelerin %90’ının geri dönüştürülmesi tasarının önerilerinden biri. Zira Avrupa Birliği için yapılan araştırmaya göre okyanus ve denizlerdeki plastiklerin %20’sini oluşturmakta.

Sorunun boyutu ne?

Araştırma aynı zamanda Avrupa’da her yıl 150 bin ton plastiğin su kaynaklarına atıldığını belirtiyor. Aslında her yıl 8 milyon ton plastiğin dünya genelinde su kaynaklarına atıldığı düşünüldüğünde, bu rakam oldukça küçük.

Buna rağmen bu plastiklerin küçük bir miktarı bile deniz ekosistemine çok büyük zararlar vermekte. Balıklar büyük deniz memelileri kirlilik yüzünden hayatını kaybetmekte.

Balinalar plastik torbaları yutmakta ve bu torbalar sindirim sisteminde sıkışıp, canlının başka bir şey yemesini engelliyor. Deniz kuşları da aynı şekilde hayatlarını kaybetmekte.

Plastik atıklar bozunuma uğradığında doğada çözünmek yerine mikroplastik dediğimiz parçaları oluşturmakta. Bu parçalar ise deniz tuzundan içtiğimiz suya kadar tüm yerlerde ortaya çıkmakta.

2021 yılında yasanın hayata geçmesi bekleniyor

Avrupa Komisyonu tarafından Mayıs ayında önerilen yasa tasarısı, BBC’nin Mavi Gezegen belgesel serisi gibi kamuoyundan güçlü sesler tarafından da desteklenmişti.

Yasa tasarısının onaya sunulması ve bürokratik süreçlerden sonra 2021 yılında tüm Avrupa Birliği genelinde hayata geçmesi bekleniyor.

Kaynak: BBC

The post Avrupa Parlamentosu tek kullanımlık plastik ürünlere yasak getirdi appeared first on .

Bunun cevabını bulmak isteyen Greenpeace ile beraber çalışmakta olan Break Free From Plastic (Plastikten Kurtul) Hareketi, 42 ülkede 10 bin gönüllü ile en büyük plastik temizlik ve marka denetimi hareketlerinden birine imza attı.

9 ay süren 239 plastik temizleme hareketinde 187 binin üzerinde plastik toplandı. Bu plastik çöplerin ait olduğu markalar ise şöyle:

• Coca-Cola
• PepsiCo
• Nestlé
• Danone
• Mondelez International
• Procter & Gamble
• Unilever
• Perfetti van Melle
• Mars Incorporated
• Colgate-Palmolive

 

Bu gönderiyi Instagram’da gör

 

Greenpeace International (@greenpeace)’in paylaştığı bir gönderi (1 Eki, 2018, 9:39öö PDT)

Greenpeace plastik çöplerinin önüne geçmek için bu şirketleri de sorumlu tutmayı öneriyor. Tüketicilerin plastik krizinin sorumluluğunu üstlenmeye başladığı belirten Greenpeace,plastik yerine metal ve cam ürünlerin kullanıldığını, plastik pipetleri istemediğimizi ve gereksiz ambalajlamaya karşı çıktığımızı belirtiyor.

Bununla beraber bireylerin yapacaklarının bir yere kadar gidebildiğini belirten kurum, Coca Cola gibi 42 ülkenin 40’ında çöpü bulunan bir şirketin ve bağlı olduğu sistemin de değişmesi gerektiğini belirtiyor.

Bunun için  Break Free From Plastic hareketi şirketlerin tek kullanımlık plastik ürünlerini azaltmaya, ulaşımda yeniden tasarım yoluna giderek minimum ya da hiç paketleme kullanılmamasına ve plastik atıklarının sorumluluğunu üstlenmeye çağırıyor.

Çevreci Geek Notu:

Greenpeace’in bu projesi gerçekten yerinde, özellikle şirketlerin bu sorumluluğu resmen üstlenmediğini sosyal sorumluluk projeleri ile geçiştirdiklerini görmek mümkün.

Yalnız tüketiciler biz yapacağımızı yaptık diyecek seviyedeler mi o tartışılabilecek bir konu. Cam ve metal kutulara geçiş doğru bir yönde olsa da, tüketicilerin çöp oranları giderek artmakta.

Çin artık kabul ettiği geri dönüştürülmüş ürünlerin kalite seviyesini artırdığı için geri dönüşüm sistemi şu an bir kriz yaşamakta. Özellikle ABD ve AB tarafından yetersiz altyapıya sahip ülkelere gönderilen geri dönüştürülmüş ürünler plastik kirliliğin en büyük kaynaklarından biri.

Bununla beraber artan küresel nüfus ve büyüyen ekonomiler daha fazla çöp üretmekte ve bu sadece bir altyapı sorunu değil. Almanya gibi en sofistike geri dönüşüm sistemlerine sahip ülkelerin geri dönüşüm oranları bile %56 seviyelerinde.

Burada tüketicilerin de aynı şekilde harekete geçmesi ve en başta yeniden kullanılabilen ürünleri tercih etmeleri gerekmekte. Geri dönüşüm yetersiz kalıyorsa, bez torbalar, cam mataralar ve yemek kapları ile sistem dışına çıkmak ve Sıfır Atık Yaşamı benimsemek mümkün.

Ama bununla beraber en sonunda çöpe atılmayacak kadar yiyecek almak, ambalajlı içecekleri tercih etmemek ve dışarıdan yemek siparişi vermemek de bir o kadar büyük etkiye sahip.

Sonuçta bu değişimi hep beraber yapacağız.

The post Greenpeace: Coca Cola, Pepsi ve Nestle başta olmak üzere doğayı bu 10 şirketin plastik çöpleri kirletiyor appeared first on .

“Dünyada Mantarların Durumu 2018” adlı raporda öne çıkarılan aspergillus tubingensis adlı mantarın plastiğin yıllarca süren doğada çözünme sürecini kısaltıp, bir kaç haftaya indirebildiğini savunuyor.

2017 yılında Pakistan’da keşfedilen bu durum, mantarların plastik atık krizine karşı bir çözüm olabileceği umudunu doğurdu. İngiliz botanistler, doğanın plastik kirliliğe karşı kendini koruyarak insanlık için de bir çözüm ürettiğini savunuyor.

Şu an da geliştirilmeye çalışan onca teknoloji gibi, aspergillus tubingensis de plastik moleküllerinin çözünmesini hızlandırmakta. Biliminsanları, mantarın direkt olarak plastik yüzeylerde büyüyebildiğini ve bu sırada plastik moleküllerin arasındaki kimyasal bağları bozduğunu açıklıyor.

Aspergillus tubingensis’in köklerinde ortaya çıkan eşsiz enzimi uzmanlar analiz edip, geliştirerek daha etkili bir şekilde uygulamaya alabilir.

“Dünyada Mantarların Durumu 2018” adlı raporda, farklı mantarlardan da örnekler verilmiş. Uzmanlar bir filtre aracı olarak, pleurotus ostratus adlı mantarın kök yapısının topraktaki ve sudaki pestisitleri, boyaları ve patlayıcı kalıntıları temizlediğine dikkat çekiyor.

Bu ikili, bu ökaryotik canlıların daha detaylı bir şekilde araştırılması ve ilk önce çözümü doğada aramamıza yönelik bir kanıt niteliğinde.

The post Büyüyen atık problemine karşı yeni süper kahraman: Plastik yiyen mantarlar appeared first on .

2014 Global e-Atık İzleme Raporu’na göre Türkiye ürettiği 503 bin ton elektronik atık ile 17. sırada yer alıyor. Ancak bu rakamın son yıllarda daha da arttığı düşünülmekte.

Bu kadar elektronik atık gerçekten fazla ama bu aynı zamanda sizin evinizin bir altın madeni olduğunu da gösteriyor.

Elektronik atık deyince genelde aklımıza daha büyük şeyler gelse de, cep telefonunuzdan kumandanıza, ütüden hesap makinenize kadar bir çok şey bu kategoriye giriyor. Bu atıklar genellikle birinin işine yarar denilip başkasına verilse de aslında burada büyük bir geri dönüşüm olanağı var.

Tüm bu ürünler içerisinde demirden altına, bakırdan gümüşe, kurşundan palladyuma kadar bir çok maden içermekte. Özellikle yüksek iletkenliği ve yavaş bozunma süresi yüzünden tercih edilen altın, elektronik atıklarda yüksek miktarda bulunmakta.

Bu rakam o kadar yüksek ki yeni bir araştırma artık geri dönüşümden elde edilen altının, madencilik ile çıkarılan altından daha ucuza mal edilebileceğini belirtiyor.

Çin’den Tsinghua Üniversitesi and Avustralya’dan Macquarie Üniversitesi’nden uzmanların yaptığı araştırmalar, geri dönüşüm merkezlerinin özellikle altın madenini madencilik şirketlerine göre 13 kat daha ucuza çıkarabildiğini gösteriyor.

Burada geri dönüşüm sektörüne devlet yardımları önemli bir rol oynasa da, madencilik sektörünün aldığı devlet yardımları da bir o kadar fazla.

Bunun nedeninin arkasında ise miktarlar yatıyor. Altın madenleri 1 ton toprağın içinde 5 ile 6 gram altın çıkarabilirken, geri dönüşüm merkezleri 1 ton elektronik atıktan 350 gram altını geri kazanabiliyor.

Altının aynı zamanda bir güzel özelliği de nereden geldiğine bakılmaksızın yeniden işlenebilmesi. Elektronik atıklardan gelen altın sistemde hiç bir zorluk yaratmıyor. Ama en büyük zorluk bu e-atıkların sisteme girmesi.

Türkiye’de üretilen 500 bin tonun üzerindeki e-atığın sadece 28 tonu geri dönüştürülmüş. Bu rakam neredeyse %5’e eşit. Maalesef toplumda bu atıkların geri dönüştürülebildiği ve ekonomiye yarar sağlayabileceği konusunda yeterli bir bilinç yok ama bu konuda çalışanlar var.

İkincisi büyük sorun ise bı atıkların yol açtığı çevresel problemler. Elektronik atıkların uygun şekilde geri dönüştürülmemesi kurşun, cıva, brom ve krom gibi zehirli materyallerin salınımına, insan ve doğa sağlığının zarar görmesine sebep oluyor.

Örneğin 1 floresanın içerisinde bulunan cıva 30 bin litre suyu kullanılamaz hale getiriyor. Bir çay kaşığının 70’te 1’i civa bile 80 bin m²’lik göldeki suyu kirletip yaşayan balıkların yenmesini engelliyor. 80 bin m² ise Topkapı Sarayı’nın kapladığı alana eşit.

Bu yüzden elektronik atıkların geri dönüştürülmesi içerisinde çok büyük bir potansiyeli barındırıyor.

Reklam

Ne Yapılabilir?

Bunun için iki proje göze çarpıyor. Birincisi Atıklar Orman Olsun Projesi. Projenin amacı atık elektrikli ve elektronik eşyaları çöpe atılmadan toplayıp geri dönüşüm zincirine aktarmak ve bu atıkların geri dönüşümünden elde edilecek geliri kullanılarak proje bitiminde Orman Bölge Müdürlükleri desteği ile seçilen büyük bir alanda Hatıra Ormanı oluşturmak.

Projeye bireylerden şirketlere kadar geniş bir grup katılabiliyor ama şu an sadece, İstanbul, Tekirdağ, Ankara, Edirne, Kocaeli ve Kırklareli’nden atık kabul ediliyor.

Atıkları geri kazandırmak için https://atiklarormanolsun.com/ sizin bölgenizin üstüne tıklayıp formu doldurmanız yeterli.

İkinci güzel proje ise Bir Dileğim Var Derneği. Kızını 2002 yılında lösemi hastalığa kaybeden oyuncu Alper Türedi Exitcom ile beraber çalışarak hem lösemi hastaları için hem de çevre için çok güzel bir proje geliştirmiş.

Dernek  cep telefonu, laptop, tablet gibi çalışmayan veya kullanmadıkları elektronik eşyalarını derneğe bağışlamarak ger dönüşümden elde edilecek gelirle bir konukevi inşaa etmeyi planlıyor.

Bu projeye katılmak isteyenler kendilerine en yakın kargo şirketine giderek, isim-telefon ve e-posta adreslerinin yazılı olduğu bir zarfın içinde “Bir Dileğim Var Derneği/Exitcom Recycling Tesisleri Çepni Mahallesi, Suadiye Bağdat Caddesi No:40 41170 Kartepe/Kocaeli” adresine ulaştırabilirler.

Daha fazla bilgi için buraya tıklayabilirsiniz.

Kaynak: Verge, Hürriyet

The post Eski telefonunuz aslında bir altın madeni appeared first on .